Prawidłowe uporządkowanie etapów wynika z zależności technologicznych na budowie i z tego, że kolejne czynności wymagają wcześniejszego przygotowania frontu robót.
Przygotowanie terenu wykonuje się na początku, ponieważ obejmuje działania umożliwiające wejście ekip i sprzętu na budowę oraz organizację miejsca pracy. Bez tego trudno rozpocząć kolejne roboty w sposób bezpieczny i zorganizowany.
Montaż dachu w typowym przebiegu prac następuje przed wieloma robotami wewnętrznymi. Dach (jako element zamykający od góry) ogranicza wpływ opadów i ułatwia prowadzenie dalszych prac w środku budynku. Z praktycznego punktu widzenia pozwala to stabilniej planować roboty i zmniejsza ryzyko zawilgocenia.
Układanie instalacji sanitarnych zwykle wykonuje się po osiągnięciu etapu, w którym budynek jest na tyle przygotowany konstrukcyjnie, aby prowadzić prace branżowe. Prowadzenie instalacji zbyt wcześnie może powodować kolizje z robotami konstrukcyjnymi lub konieczność przeróbek.
Montaż okien i drzwi jest najczęściej kojarzony z etapem "zamykania" otworów oraz pracami wykończeniowymi i porządkowymi. W wielu harmonogramach stolarka pojawia się po wykonaniu kluczowych robót konstrukcyjnych i po zasadniczych instalacjach, aby ograniczać uszkodzenia elementów podczas intensywnych prac budowlanych.
Dlatego kolejność "C, D, B, A" jest logiczna. Pozostałe propozycje błędnie przestawiają etapy, np. umieszczają dach po montażu okien i drzwi albo zaczynają od stolarki, co w typowym przebiegu robót byłoby nielogiczne organizacyjnie.
