W pytaniu "najbardziej zrównoważony miks energetyczny" zdefiniowano jako minimalizację dominacji pojedynczego źródła. W praktyce oznacza to, że sprawdzamy, jaki jest największy udział jednego źródła w całkowitym zużyciu energii w mieście i wybieramy miasto, dla którego ta wartość jest najmniejsza.
Krok 1: obliczenie sumy
W każdym mieście suma wynosi 1000 GWh (np. dla B: 300+400+300=1000), więc można porównywać udziały bez dodatkowego przeliczania na inne podstawy.
Krok 2: wyznaczenie dominacji (maksymalnego udziału)
- Miasto A: udziały 0,5; 0,2; 0,3 → dominacja = 0,5 (50%).
- Miasto C: udziały 0,2; 0,5; 0,3 → dominacja = 0,5 (50%).
- Miasto B: udziały 0,3; 0,4; 0,3 → dominacja = 0,4 (40%).
- Miasto D: udziały 0,4; 0,3; 0,3 → dominacja = 0,4 (40%).
Najmniejszą dominację mają więc dwa miasta: B oraz D. Taki wynik jest logiczny: oba mają dość równomierny rozkład między źródła, a różnice wynikają jedynie z zamiany udziałów między kategoriami.
Krok 3: rozstrzygnięcie remisu
Zastosowano podane w treści kryterium pomocnicze: wybieramy miasto o większym zużyciu energii wiatrowej. Miasto B ma 400 GWh energii wiatrowej, a miasto D ma 300 GWh, więc poprawnym wyborem jest "Miasto B".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Miasto A" ma bardzo silną dominację energii słonecznej (50%), więc miks jest mniej zrównoważony.
- "Miasto C" ma analogiczny problem, tylko z dominacją energii wiatrowej (50%).
- "Miasto D" ma tak samo małą dominację jak B (40%), ale przegrywa w kryterium rozstrzygającym remis (mniejsza energia wiatrowa).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "zrównoważenia" lub "równomierności", najpierw ustal, czy porównujesz sumy, udziały czy maksymalny udział. Następnie sprawdź, czy w treści podano regułę na wypadek remisu.
