Prąd stały (DC) rozumie się jako prąd, w którym kierunek przepływu ładunków (biegunowość) pozostaje taki sam w czasie. W najprostszym, podręcznikowym ujęciu przyjmuje się także, że wartość prądu jest stała (niezmienna w czasie). Dlatego w podanej tabeli definicję prądu stałego spełnia odpowiedź A: "Prąd o stałym kierunku i wartości".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- B opisuje prąd o zmieniającym się kierunku i wartości, czyli typowy prąd przemienny (AC), gdzie biegunowość okresowo się odwraca.
- C ("stały kierunek, ale zmieniająca się wartość") może opisywać prąd jednokierunkowy o zmiennej wartości (np. obciążenie powoduje wahania, albo występują tętnienia po prostowaniu). Taki przebieg w praktyce bywa spotykany w układach zasilania, ale w tej tabeli nie jest to "prąd stały" w ścisłej, szkolnej definicji wymagającej stałej wartości.
- D ("zmieniający się kierunek, ale stała wartość") jest opisem nielogicznym w typowym ujęciu: zmiana kierunku oznacza zmianę znaku prądu, a więc nie można mówić o "stałej wartości" bez doprecyzowania (np. stałej wartości bezwzględnej). W kontekście podstaw elektrotechniki nie jest to definicja prądu stałego.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić DC od AC, najpierw sprawdź, czy kierunek (biegunowość) się zmienia. Jeśli tak – to nie jest prąd stały. Dopiero w drugim kroku analizuj, czy wartość jest stała czy zmienna.
