W doborze drewna na trwałe meble kluczowe są parametry mechaniczne, takie jak gęstość i twardość. Wyższa gęstość zwykle oznacza większą wytrzymałość i mniejszą podatność na uszkodzenia, a twardość opisuje odporność na wgniecenia i zarysowania (np. od uderzeń, przesuwania przedmiotów).
W tabeli dwa gatunki mają najwyższe parametry: dąb i buk (oba: wysoka gęstość i wysoka twardość), natomiast sosna ma twardość niską, więc łatwiej się wgniata i rysuje. Dlatego sosna jest słabszym wyborem, gdy priorytetem jest wysoka trwałość powierzchni użytkowej.
Pytanie dotyczy jednak mebli zewnętrznych. W takim zastosowaniu oprócz parametrów mechanicznych ważna jest odporność na wilgoć i czynniki atmosferyczne, ponieważ zmiany temperatury i zawilgocenie sprzyjają paczeniu, pękaniu oraz rozwojowi grzybów. Z wiedzy materiałoznawczej wynika, że dąb jest ceniony za lepszą naturalną odporność na wilgoć i czynniki biologiczne, dlatego jest typowym wyborem do elementów narażonych na warunki zewnętrzne.
Odpowiedź "Buk" mimo wysokiej twardości jest częściej zalecana do zastosowań wewnętrznych, bo ma gorszą odporność na wilgoć. Odpowiedź "Wszystkie powyższe" jest niepoprawna, ponieważ nie każdy gatunek z zestawienia spełnia wysokie wymagania trwałościowe (sosna ma niską twardość), a w dodatku dla zewnętrza liczy się także odporność na warunki atmosferyczne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się gatunki o podobnych parametrach mechanicznych, zwróć uwagę na kontekst użytkowania (wewnątrz/zewnątrz, wilgoć, ścieranie) i dobierz materiał do środowiska pracy wyrobu.
