Jeżeli próbka zawiera zbyt mało analitu do wykrycia, problemem jest zbyt niskie stężenie (lub zbyt mała ilość substancji) w porcji kierowanej do aparatu. W takiej sytuacji właściwą strategią przygotowania próbki jest koncentracja (zatężanie), bo jej celem jest podniesienie stężenia analitu tak, aby uzyskany sygnał znalazł się powyżej granicy wykrywalności/oznaczalności metody.
Odpowiedź "Metoda koncentracji" jest poprawna, ponieważ obejmuje działania typu: odparowanie części rozpuszczalnika, zagęszczenie ekstraktu, przeniesienie analitu do mniejszej objętości lub inny zabieg skutkujący wzrostem stężenia.
Pozostałe metody nie rozwiązują bezpośrednio problemu "za mało analitu":
- "Metoda rozcieńczania" zmniejsza stężenie analitu, więc zwykle dodatkowo utrudnia wykrycie (stosuje się ją raczej, gdy stężenie jest za wysokie albo gdy trzeba ograniczyć wpływ matrycy).
- "Metoda ekstrakcji ciecz-ciecz" służy przede wszystkim rozdzieleniu analitu od matrycy lub przeniesieniu go do innej fazy. Może pośrednio pomóc (np. przez oczyszczenie), ale sama w sobie nie jest jednoznacznie metodą "na zbyt mało analitu" bez informacji o tym, że następuje zatężenie w mniejszej objętości.
- "Metoda ekstrakcji fazy stałej" (SPE) także jest techniką oczyszczania/izolacji; bywa używana do zatężania, ale w pytaniu jako odrębna opcja występuje już "koncentracja", więc przy podanym problemie to ona jest najbardziej właściwym, jednoznacznym wyborem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "za mało do wykrycia", szukaj odpowiedzi opisującej zwiększenie stężenia (zatężanie/koncentrację), a nie jego zmniejszenie.
