KWALIFIKACJA EKA1 - TEST WIEDZY NR 3

PYTANIE NR 28.
Rozważ następującą tabelę przedstawiającą różne formy prawotwórczej działalności państwa:
Forma działalnościOpis
AUstalanie ogólnych zasad i norm prawnych
BStosowanie prawa do konkretnych przypadków
CInterpretacja prawa
DZmiana istniejących norm prawnych
Która forma działalności najlepiej odpowiada definicji "ustawodawstwo"?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ustawodawstwo to stanowienie prawa: tworzenie ogólnych, abstrakcyjnych norm obowiązujących adresatów w sposób generalny. W tabeli temu opisowi odpowiada forma A ("ustalanie ogólnych zasad i norm prawnych"). Pozostałe formy odnoszą się do stosowania, interpretacji albo zmian już istniejących norm.

Pełne wyjaśnienie:

Ustawodawstwo (działalność ustawodawcza/legislacyjna) polega na stanowieniu prawa, czyli tworzeniu norm prawnych o charakterze generalnym (skierowanych do pewnej kategorii adresatów, a nie do jednej osoby) oraz abstrakcyjnym (regulujących typowe sytuacje, a nie pojedynczy, indywidualny przypadek). W przedstawionej tabeli taki sens ma opis: "ustalanie ogólnych zasad i norm prawnych", czyli forma A.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Forma B – stosowanie prawa do konkretnych przypadków: to nie tworzenie norm, lecz ich zastosowanie w indywidualnej sprawie (np. rozstrzygnięcie organu wobec konkretnej osoby i stanu faktycznego). W praktyce administracji to typowy obszar wydawania rozstrzygnięć w oparciu o już obowiązujące przepisy.
  • Forma C – interpretacja prawa: wykładnia wyjaśnia znaczenie przepisów, usuwa wątpliwości i pomaga w jednolitym stosowaniu, ale co do zasady nie jest stanowieniem nowych norm. To inny rodzaj aktywności niż ustawodawstwo.
  • Forma D – zmiana istniejących norm prawnych: zmiana prawa może być elementem działalności legislacyjnej, ale w tej tabeli opisuje węższy aspekt (modyfikację już istniejących norm), podczas gdy pytanie dotyczy definicji ustawodawstwa jako ustanawiania ogólnych norm. Najtrafniej oddaje ją ujęcie z formy A.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz rozróżnienie "ogólne zasady/normy" vs "konkretne przypadki", zwykle chodzi o podział na stanowienie prawa i stosowanie prawa. Ustawodawstwo wiąże się z pierwszą kategorią.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ustawodawstwo to stanowienie prawa, czyli tworzenie norm prawnych o charakterze ogólnym i abstrakcyjnym. Dotyczy uchwalania aktów normatywnych, które mają regulować typowe sytuacje i określone kategorie adresatów, a nie jedną konkretną sprawę.
Ustawodawstwo tworzy nowe normy (reguły ogólne). Stosowanie prawa polega na zastosowaniu istniejących przepisów do indywidualnego stanu faktycznego (konkretna osoba/sprawa), np. rozstrzygnięcie organu w konkretnej sprawie administracyjnej.
Bo ustawodawstwo dotyczy właśnie norm generalnych i abstrakcyjnych: reguł mających obowiązywać szeroką grupę podmiotów w typowych sytuacjach. Opis "ogólne zasady i normy" wprost wskazuje na stanowienie prawa, a nie na rozstrzyganie pojedynczych spraw.
Nie w sensie definicyjnym. Interpretacja (wykładnia) wyjaśnia znaczenie przepisów i pomaga je stosować, ale co do zasady nie polega na stanowieniu nowych norm. Na egzaminie zwykle odróżnia się wykładnię od ustawodawstwa i stosowania prawa.
Gdy urząd rozstrzyga konkretną sprawę na podstawie przepisów, np. analizuje stan faktyczny, ustala strony, zbiera dowody i wydaje rozstrzygnięcie w oparciu o obowiązujące normy. To typowa praca w obsłudze klienta w jednostkach administracji.
Generalna znaczy skierowana do pewnej kategorii adresatów (np. "obywatele", "przedsiębiorcy"), a nie do jednej osoby. Abstrakcyjna znaczy opisuje typowe sytuacje (model zachowania), a nie pojedynczy, jednorazowy przypadek.
Zmiana prawa jest tylko jednym z elementów działalności legislacyjnej, ale definicja ustawodawstwa akcentuje przede wszystkim stanowienie ogólnych norm. W zadaniu najlepsze dopasowanie do definicji daje opis tworzenia zasad i norm, a nie wyłącznie ich modyfikacji.
Szukaj słów-kluczy: "ogólne zasady", "normy", "przepisy powszechne", "akt normatywny", "regulacja". Gdy pojawia się "konkretna sprawa/przypadek/osoba", to zwykle sygnał stosowania prawa, nie ustawodawstwa.
Najczęściej myli się: (1) stosowanie z stanowieniem (bo oba "dotyczą prawa"), (2) wykładnię z "tworzeniem" (bo wpływa na praktykę), oraz (3) "zmianę prawa" z definicją całego ustawodawstwa. Pomaga analiza: ogólne normy vs indywidualny przypadek.
Nie. W typowej obsłudze klienta urząd stosuje obowiązujące przepisy do konkretnej sytuacji klienta i wyjaśnia procedury. Urząd nie "ustanawia" nowych norm dla pojedynczej sprawy, tylko działa w granicach przyznanych kompetencji.
info

Około 70% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Ustawodawstwo to stanowienie prawa: tworzenie ogólnych, abstrakcyjnych norm obowiązujących adresatów w sposób generalny."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu teorii państwa i prawa (pojęcie normy prawnej, stanowienie i stosowanie prawa)
  • Podstawy prawa administracyjnego (pojęcie decyzji administracyjnej jako aktu stosowania prawa)
  • Słowniki terminów prawniczych i administracyjnych (hasła: ustawodawstwo, wykładnia, stosowanie prawa)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego