Rezystancję obwodu w warunkach liniowych wyznacza prawo Ohma:
R = U / I, gdzie:
R – rezystancja w omach (Ω),
U – napięcie w woltach (V),
I – natężenie prądu w amperach (A).
Z podanej tabeli można wziąć dowolną parę wartości. Dla pierwszego wiersza: U = 5 V, I = 1 A, więc R = 5/1 = 5 Ω.
Warto dodatkowo sprawdzić spójność danych, bo w zadaniach egzaminacyjnych tabela może zawierać rozrzut pomiarowy. Tutaj kolejne wiersze potwierdzają stałą rezystancję:
- U = 10 V, I = 2 A → R = 10/2 = 5 Ω
- U = 15 V, I = 3 A → R = 15/3 = 5 Ω
- U = 20 V, I = 4 A → R = 20/4 = 5 Ω
Oznacza to, że obwód zachowuje się jak idealny rezystor (zależność napięcia od prądu jest proporcjonalna). Dlatego poprawna odpowiedź to 5 Ω.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 1 Ω wynikałoby np. z pomylenia dzielenia (5/1) albo z odwrócenia wzoru. Taka rezystancja dawałaby przy 1 A napięcie 1 V, a nie 5 V.
- 20 Ω często jest wybierane przez skojarzenie z największym napięciem w tabeli (20 V) bez wykonania obliczeń. Dla 4 A i 20 Ω napięcie wyniosłoby 80 V, co nie pasuje do danych.
- 80 Ω może wynikać z błędnego mnożenia U·I zamiast U/I (np. 20·4 = 80). Jednostka V·A nie jest omem i nie opisuje rezystancji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj wzór z jednostkami. Jeśli liczysz R, to kontroluj, czy wychodzi Ω = V/A — to szybko ujawnia pomyłki.
