Pytanie wymaga jedynie poprawnego odczytania tabeli i porównania wartości w dwóch kolumnach: "Średnica pnia (cm)" oraz "Wysokość (m)". W praktyce leśnej takie parametry (średnica mierzona na wysokości pierśnicy oraz wysokość drzewa) są podstawą dalszych szacunków, np. miąższości i wartości drzewostanu.
Stwierdzenie "Dęby mają największą średnicę pnia w drzewostanie." jest prawdziwe, ponieważ w tabeli średnice wynoszą:
- sosna: 30 cm,
- dąb: 50 cm,
- brzoza: 20 cm.
Największa wartość to 50 cm, czyli dąb ma największą średnicę pnia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawdziwe?
- "Sosny są najwyższe w drzewostanie." – tabela podaje wysokości 25 m (sosna), 30 m (dąb), 15 m (brzoza). Najwyższy jest dąb (30 m), nie sosna.
- "Brzozy są najwyższe i mają największą średnicę pnia w drzewostanie." – brzoza ma 15 m wysokości (najmniej) oraz 20 cm średnicy (również najmniej). To przeciwieństwo "najwyższe" i "największą średnicę".
- "Wszystkie drzewa mają taką samą wysokość." – wysokości są różne (25 m, 30 m, 15 m), więc zdanie jest fałszywe.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, której cechy dotyczy zdanie (wysokość czy średnica) i porównuj wartości w tej samej kolumnie, zwracając uwagę na jednostki (cm vs m). To ogranicza typowy błąd polegający na myleniu kolumn lub zakładaniu, że "najwyższe" oznacza też "najgrubsze".