Azotany (NO3−) są jedną z najczęściej wskazywanych form azotu odpowiedzialnych za pogorszenie jakości wód oraz nasilanie procesów eutrofizacji. W praktyce ochrony środowiska bardzo ważne jest rozróżnienie źródeł punktowych (np. zrzuty ścieków) i rozproszonych (obszarowych), bo wymagają innych metod ograniczania emisji.
Odpowiedź "Rolnicze" jest właściwa, ponieważ w wielu zlewniach największy udział w dopływie azotanów ma rolnictwo: nawożenie mineralne oraz stosowanie nawozów naturalnych (gnojowica, obornik) zwiększa pulę azotu w glebie, a następnie azot może być:
- wymywany (infiltracja) do wód podziemnych,
- transportowany drenażem,
- spłukiwany do cieków i jezior podczas opadów (spływ powierzchniowy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w tym ujęciu? "Domowe" ścieki mogą zawierać związki azotu, ale w dobrze funkcjonujących systemach kanalizacji i oczyszczalniach ładunek biogenów może być znacząco redukowany; ponadto jest to zwykle źródło punktowe, łatwiejsze do identyfikacji i kontroli niż presja obszarowa. "Przemysłowe" ścieki mają bardzo zróżnicowany skład i nie zawsze dominują w ładunku azotanów w skali regionu; częściej kojarzą się z innymi specyficznymi zanieczyszczeniami zależnymi od branży. "Deszczowe" same w sobie nie muszą być bogate w azotany, lecz mogą jedynie przenosić zanieczyszczenia z powierzchni terenu — w tym z terenów rolniczych — dlatego traktuje się je raczej jako mechanizm transportu niż pierwotne źródło azotanów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy azotanów w wodach i nie podaje nietypowego kontekstu (np. awarii instalacji), najczęściej chodzi o presję rolniczą jako dominujące źródło rozproszone.
