Kluczem jest rozróżnienie pochodzenia włókien. W materiałoznawstwie włókienniczym dzieli się je m.in. na włókna naturalne (roślinne i zwierzęce) oraz włókna chemiczne (np. syntetyczne).
Poprawna odpowiedź: Wełna – to włókno naturalne pochodzenia zwierzęcego. Pozyskuje się je z okrywy włosowej zwierząt (najczęściej owiec). Jest to włókno białkowe (keratynowe), dlatego w praktyce wykazuje cechy typowe dla tej grupy surowców (np. inne zachowanie pod wpływem ciepła niż włókna celulozowe).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Bawełna – jest włóknem naturalnym, ale roślinnym. Pochodzi z torebek nasiennych rośliny i ma charakter celulozowy. Spełnia kryterium "naturalne", lecz nie spełnia kryterium "zwierzęce".
- Len – również jest włóknem naturalnym roślinnym, pozyskiwanym z łyka roślin. Podobnie jak bawełna, jest celulozowy, więc nie należy do włókien zwierzęcych.
- Poliester – to włókno chemiczne syntetyczne, wytwarzane przemysłowo z polimerów. Nie jest włóknem naturalnym, więc odpada już na pierwszym kryterium.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się zwrot "naturalne pochodzenia zwierzęcego", szukaj surowców białkowych, typowo kojarzonych z sierścią/włosem albo produktami zwierzęcymi. Dla "roślinnych" charakterystyczna jest celuloza (np. bawełna, len), a dla "syntetycznych" – pochodzenie chemiczne (np. poliester).
