Małżowina uszna (auricula) ma kilka charakterystycznych elementów, które protetyk słuchu powinien umieć rozpoznawać na zdjęciach i w badaniu przedmiotowym, ponieważ wpływają na stabilność i komfort aparatów oraz wkładek usznych.
Antyheliks jest wyniosłością (fałdem) położoną wewnątrz względem heliksu i biegnie w przybliżeniu równolegle do zwoju (heliksu). Typowo dzieli się na dwa ramiona (crura), które ograniczają okolicę dołu trójkątnego. Gdy na obrazie ucha widoczna jest zewnętrzna krawędź (heliks), ale brakuje wewnętrznego, równoległego fałdu, wtedy brakującą strukturą jest właśnie antyheliks. To dlatego odpowiedź "Antyheliksu" jest właściwa.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z powodów anatomicznych i/lub definicyjnych:
- "Muszli" – muszla (concha) to centralne zagłębienie prowadzące do wejścia przewodu słuchowego. Jej brak oznaczałby zanik/zasłonięcie głównej "miseczki" małżowiny, a nie brak fałdu równoległego do heliksu.
- "Przewodu słuchowego zewnętrznego" – przewód słuchowy zewnętrzny jest strukturą ucha zewnętrznego, ale nie jest częścią małżowiny. W zadaniach o elementy małżowiny zwykle ocenia się fałdy i zagłębienia chrząstki, nie kanał.
- "Tragu" – tragus (koźlec) to niewielki, chrzęstny występ przed wejściem do przewodu słuchowego. Jego brak dotyczy okolicy bezpośrednio przy wejściu do przewodu, a nie długiego fałdu biegnącego równolegle do heliksu.
Wskazówka egzaminacyjna: aby uniknąć pomyłki heliks/antyheliks, najpierw znajdź najbardziej zewnętrzną krawędź ucha (heliks), a potem poszukaj "drugiej krawędzi" tuż pod nią – to zwykle antyheliks. Taka orientacja jest praktyczna także przy dopasowaniu wkładek: kształt antyheliksu może decydować o retencji i stabilności.
