Opisany scenariusz dotyczy jeziora, w którym pojawia się masowy rozwój sinic (tzw. zakwit). Taki stan jest ściśle powiązany z eutrofizacją, czyli wzbogacaniem wód w związki odżywcze (biogeny), przede wszystkim fosfor i azot. Nadmiar biogenów sprzyja intensywnemu rozwojowi fitoplanktonu, w tym sinic, co prowadzi do pogorszenia jakości wody.
Dlatego poprawną klasyfikacją typu zanieczyszczenia jest zanieczyszczenie wodne: presja i jej skutki występują w środowisku wodnym (woda jeziora), a objawy dotyczą parametrów jakości wody (m.in. przejrzystości, składu biologicznego, warunków tlenowych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Zanieczyszczenie powietrza dotyczy emisji i stężeń substancji w atmosferze (np. pyłów, NOx, SO2). Zakwit sinic w jeziorze nie jest zjawiskiem atmosferycznym, nawet jeśli jego przyczyny mogą pośrednio wynikać z depozycji z powietrza.
- Zanieczyszczenie gleby odnosi się do degradacji właściwości i składu gleby (np. metale ciężkie, ropopochodne). Choć źródłem biogenów bywa rolnictwo i spływ z pól, sam opis wskazuje na efekt końcowy w wodzie, a nie na stan gleby.
- Zanieczyszczenie akustyczne to oddziaływanie hałasu na ludzi i środowisko. Nie ma związku przyczynowo-skutkowego z eutrofizacją ani z rozwojem sinic.
W praktyce zawodowej technika ochrony środowiska umiejętność ta pomaga szybko rozpoznać problem jakości wód i ukierunkować działania: identyfikację źródeł biogenów w zlewni, monitoring parametrów wody oraz dobór działań ograniczających dopływ fosforu i azotu.
