W przypadku zgłoszenia, że sąsiad przekroczył granicę nieruchomości, właściwą ścieżką jest postępowanie rozgraniczeniowe. Nie polega ono na "przywróceniu granicy" jedynie z aktu własności, ani na dowolnym wyznaczeniu nowej linii granicznej. Jest to sformalizowana procedura, w której organ administracji prowadzi sprawę, a upoważniony geodeta wykonuje czynności techniczne w terenie i w dokumentacji.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego zgodnie z przepisami…, w tym zebranie dokumentacji z państwowego zasobu…, oględziny w obecności stron oraz sporządzenie dokumentacji". Obejmuje to w praktyce m.in. analizę materiałów z zasobu (map, danych ewidencyjnych, wcześniejszych ustaleń granic), przygotowanie czynności terenowych, doprowadzenie do udziału stron oraz sporządzenie wymaganych dokumentów (np. protokołu granicznego, aktu ugody lub opinii), a następnie przekazanie dokumentacji do właściwych rejestrów/zasobu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wykonanie nowych pomiarów i ustalenie nowej granicy… bez udziału organu" – pomiar jest elementem prac, ale geodeta nie "ustanawia" samodzielnie nowej granicy w trybie rozgraniczenia. Granica jest ustalana w procedurze z udziałem stron i organu, a nie dowolnie "od nowa".
- "Zignorowanie zgłoszenia…" – spór graniczny nie jest wyłącznie prywatnym konfliktem; istnieje przewidziana prawem procedura ustalenia przebiegu granic i sporządzenia dokumentacji, która ma skutki administracyjne i ewidencyjne.
- "Zgłoszenie sprawy do sądu bez działań geodezyjnych" – skierowanie sprawy do sądu może wystąpić w określonych sytuacjach, ale pominięcie czynności geodezyjnych i dokumentacji uniemożliwia prawidłowe ustalenie przebiegu granicy i nie odpowiada typowemu tokowi rozgraniczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo rozgraniczenie, myśl o procedurze, w której kluczowe są: materiały z zasobu, udział stron w terenie oraz protokół/ugoda/opinia – a nie "szybkie przywrócenie" granicy na podstawie jednego dokumentu.