W obwodzie równoległym kluczową własnością jest to, że napięcie na każdej gałęzi jest takie samo i równe napięciu źródła. Skoro w obwodzie jest 6 V, to na rezystorze 2 Ω również jest 6 V i na rezystorze 4 Ω także jest 6 V.
Moc wydzielana na rezystorze (zamieniana na ciepło) może być liczona na kilka równoważnych sposobów:
- P=U·I (gdy znamy napięcie i prąd),
- P=I2·R (gdy znamy prąd),
- P=U2/R (gdy znamy napięcie).
Tutaj najwygodniejszy jest wzór P=U2/R, bo napięcie jest podane, a prąd nie jest potrzebny do samego obliczenia mocy.
Obliczenia:
- Dla rezystora 2 Ω: P = 62/2 = 36/2 = 18 W.
- Dla rezystora 4 Ω: P = 62/4 = 36/4 = 9 W.
Zatem prawdziwe jest stwierdzenie: "Moc na rezystorze 2Ω jest większa". Wynika to z faktu, że przy stałym napięciu moc jest odwrotnie proporcjonalna do rezystancji: mniejszy opór pobiera większą moc.
Pozostałe stwierdzenia są błędne z typowych powodów:
- "Moc na rezystorze 4Ω jest większa" – to pomyłka w rozumieniu zależności P od R przy stałym napięciu.
- "Moc na obu rezystorach jest taka sama" – byłoby prawdziwe tylko przy identycznych rezystancjach (albo w innych, szczególnych warunkach), a tu opory są różne.
- "Nie można obliczyć mocy bez znajomości natężenia prądu" – nieprawda, bo przy znanym napięciu można użyć P=U2/R. Prądy gałęziowe da się też wyliczyć z prawa Ohma, ale nie jest to konieczne do wskazania większej mocy.
