W obwodzie trójfazowym o symetrycznym obciążeniu moc całkowita jest sumą mocy trzech faz. Zależność geometryczna napięć i prądów w układzie trójfazowym prowadzi do wygodnego wzoru na moc czynną:
P = √3 · U · I · cosφ, gdzie U to napięcie międzyfazowe (liniowe), I to prąd w przewodzie fazowym, a cosφ to współczynnik mocy.
Krok 1 (podstawienie):
√3 ≈ 1,732; U = 400 V; I = 10 A; cosφ = 0,8.
Krok 2 (obliczenie):
P = 1,732 · 400 · 10 · 0,8 = 5542,4 W.
Krok 3 (jednostki i zaokrąglenie):
5542,4 W = 5,5424 kW ≈ 5,6 kW (zaokrąglenie do jednego miejsca po przecinku).
Odpowiedź "8kW" jest typowym skutkiem błędnego rachunku bez √3 (wtedy wyszłoby 400·10·0,8 = 3200 W = 3,2 kW) albo przyjęcia innych, niepodanych założeń. "6,4kW" i "4,8kW" najczęściej pojawiają się, gdy ktoś pomyli się w podstawieniu cosφ, przeliczeniu na kW lub zastosuje niewłaściwe napięcie (fazowe zamiast międzyfazowego) bez konsekwencji w całym wzorze.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń sensowność wyniku: moc czynna P nie może przekraczać mocy pozornej S = √3·U·I (tu ok. 6,93 kVA). Wynik 5,6 kW jest mniejszy od 6,93 kVA, więc jest fizycznie spójny dla cosφ=0,8.
