W pytaniu chodzi o wskazanie zanieczyszczenia, którego stężenie wzrastało najbardziej równomiernie w ciągu 5 dni. W praktyce oznacza to, że różnica (przyrost) między kolejnymi dniami powinna być możliwie stała, a idealnie identyczna w każdym kroku.
Sprawdzamy więc przyrosty dobowe dla każdego wskaźnika:
- PM10: 30→50 (+20), 50→45 (−5), 45→60 (+15), 60→70 (+10). Przyrosty są bardzo zróżnicowane, a nawet pojawia się spadek, więc wzrost nie jest równomierny.
- PM2.5: 20→25 (+5), 25→30 (+5), 30→35 (+5), 35→40 (+5). Każdego dnia przyrost wynosi +5 µg/m³, czyli wzrost ma stałe tempo (liniowy trend w krótkim okresie).
- SO2: 15→20 (+5), 20→18 (−2), 18→22 (+4), 22→25 (+3). Przyrosty zmieniają się i występuje spadek, więc brak równomierności.
- NO2: 40→45 (+5), 45→50 (+5), 50→55 (+5), 55→60 (+5). Tu również przyrost jest stały (+5) w każdym kroku.
Na tej podstawie widać, że zarówno "PM2.5", jak i "NO2" mają idealnie stały przyrost dobowy. Jeśli jednak w kluczu wskazano "PM2.5", to rozstrzygnięcie jest spójne z kryterium stałego przyrostu, ale w praktyce egzaminacyjnej warto doprecyzować kryterium, aby uniknąć interpretacji wielokrotnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "PM10" i "SO2" nie spełniają warunku równomierności, bo ich wartości zmieniają się nieregularnie, a dodatkowo pojawiają się spadki w środku szeregu, co przeczy opisowi "wzrastał" w sposób stabilny.
Wskazówka na egzamin: gdy pytanie dotyczy równomiernego wzrostu w tabeli, zawsze licz różnice między kolejnymi wierszami, a nie tylko porównuj początek i koniec okresu.
