W doborze materiału na części maszyn pracujące w wysokich temperaturach kluczowa jest zdolność do zachowania wytrzymałości w podwyższonej temperaturze oraz odporność na zjawiska towarzyszące, takie jak utlenianie czy przyspieszona korozja. W pytaniu kryterium jest podane wprost: "części maszyn pracujących w wysokich temperaturach", więc priorytetem jest wytrzymałość temperaturowa.
Odpowiedź "Tytan" wynika bezpośrednio z opisu w tabeli: ma "wysoką wytrzymałość na temperaturę" oraz "dobrą odporność na korozję". To zestaw cech zgodny z wymaganiem pracy w podwyższonej temperaturze, gdzie materiał nie powinien gwałtownie tracić nośności.
Dlaczego pozostałe opcje są mniej odpowiednie według podanych opisów?
- "Stal nierdzewna" ma wskazaną "średnią wytrzymałość na temperaturę". Choć odporność na korozję jest wysoka, to przy założeniu wysokich temperatur opis nie potwierdza, że jest to materiał najlepszy w tym kryterium.
- "Aluminium" ma "niską wytrzymałość na temperaturę", więc zgodnie z tabelą odpada przy pracy w wysokich temperaturach mimo dobrych właściwości przewodzenia.
- "Miedź" wyróżnia się przewodnością cieplną i elektryczną, ale ma tylko "średnią wytrzymałość na temperaturę". W zastosowaniach wysokotemperaturowych sama przewodność nie zastępuje stabilności mechanicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest jedno główne kryterium (tu: wysoka temperatura), wybieraj odpowiedź, której opis najmocniej adresuje właśnie to kryterium, a dopiero potem cechy poboczne (np. przewodność).
