W farmacji pojęcie roztworu mianowanego odnosi się do roztworu, którego "moc" (miano) jest ściśle określona i potwierdzona w taki sposób, aby mógł służyć jako roztwór roboczy w analizie ilościowej, najczęściej w miareczkowaniu. Kluczowe jest to, że nie chodzi wyłącznie o podanie stężenia w %, lecz o roztwór przygotowany/zweryfikowany tak, aby jego wartość analityczna była znana i wiarygodna.
Odpowiedź "Chlorek sodu" jest poprawna, ponieważ roztwór NaCl 0,9% jest powszechnie znany jako roztwór izotoniczny (fizjologiczny) o określonym stężeniu masowym/objętościowym. Taki roztwór jest przygotowywany "na procent", do zastosowań praktycznych (np. jako rozpuszczalnik, płyn do przemywań), a nie jako roztwór mianowany do oznaczeń miareczkowych.
Odpowiedzi "Kwas azotowy 65%" oraz "Kwas siarkowy 96%" opisują typowe odczynniki dostarczane jako roztwory o określonym stężeniu handlowym. W kontekście pytania ich rola jest odmienna niż roztworu fizjologicznego NaCl: są to odczynniki chemiczne stosowane w analizie i preparatyce. Sam zapis "65%" lub "96%" nie przesądza jeszcze o mianowaniu, ale w ramach pytania mają stanowić kontrast wobec roztworu 0,9% NaCl, który z definicji nie jest roztworem mianowanym.
Odpowiedź "Wszystkie są roztworami mianowanymi" jest nieprawidłowa, ponieważ miesza pojęcia: roztwory o zadanym stężeniu (np. procentowym) mogą być odczynnikami, ale roztwór mianowany jest kategorią związaną z kontrolą mocy roztworu do celów analitycznych. W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać, że "mianowany" oznacza roztwór "o znanym mianie do oznaczeń", a nie dowolny roztwór opisany procentem.
- Wskazówka: gdy w pytaniu pojawia się "mianowany", myśl o miareczkowaniu/standaryzacji.
- Pułapka: "0,9%" wygląda "precyzyjnie", ale to nadal nie jest "miano" w sensie roztworów mianowanych.
