Pojęcie koncesji w kontekście infrastruktury (w tym portów i terminali) najczęściej opisuje układ, w którym właścicielem pozostaje sektor publiczny, natomiast prowadzenie działalności operacyjnej/zarządzanie jest realizowane przez podmiot prywatny. W praktyce oznacza to, że państwo (lub inny podmiot publiczny) zachowuje kontrolę właścicielską nad kluczowym majątkiem, a operator prywatny odpowiada za bieżące funkcjonowanie, organizację usług i efektywność operacyjną w ramach uzgodnionych warunków.
Opis "Własność państwa, zarządzanie prywatne" odpowiada temu mechanizmowi: publiczny właściciel udostępnia infrastrukturę, a prywatny zarządca/koncesjonariusz prowadzi operacje. To jest sedno modelu koncesyjnego w ujęciu organizacyjno-prawnym.
- Odpowiedź "Własność prywatna, zarządzanie prywatne" opisuje pełną prywatną własność i kontrolę. To bliższe prywatyzacji lub w pełni prywatnemu przedsiębiorstwu niż koncesji, bo nie ma tu elementu publicznej własności infrastruktury.
- Odpowiedź "Własność państwa, zarządzanie państwowe" oznacza model całkowicie publiczny: zarówno majątek, jak i zarządzanie są w rękach państwa. To przeciwieństwo rozwiązania, w którym część zadań przejmuje sektor prywatny.
- Odpowiedź "Własność prywatna, zarządzanie państwowe" jest nietypowa dla koncesji i dla klasycznych modeli portowych: państwowe zarządzanie cudzą prywatną własnością wymagałoby szczególnych podstaw i nie oddaje istoty koncesji jako powierzenia eksploatacji prywatnemu operatorowi.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu tabelach zawsze rozdziel dwa wymiary: kto jest właścicielem oraz kto zarządza. Koncesja rozpoznawalna jest po kombinacji: publiczna własność + prywatne zarządzanie/eksploatacja.
