Poprawne jest stwierdzenie: "Osoby z niepełnosprawnością ruchową korzystają z klawiatur dostosowanych do ich potrzeb." Wynika to wprost z tabeli, gdzie w wierszu "Niepełnosprawność ruchowa" jako technologię wspomagającą podano "Klawiatura dostosowana". W praktyce oznacza to m.in. klawiatury ergonomiczne, o zmodyfikowanym układzie, z większymi klawiszami lub ułatwiające obsługę przy ograniczonej sprawności dłoni.
Twierdzenie "Osoby niesłyszące korzystają z czytników ekranu" jest nieprawdziwe, ponieważ czytnik ekranu jest narzędziem wspierającym odbiór treści wizualnych przez osoby z dysfunkcją wzroku (odczytuje treści na głos lub przekazuje je do brajla). Nie rozwiązuje on problemu braku słyszenia.
Twierdzenie "Osoby niedowidzące korzystają z napisów dla niesłyszących" jest błędne, bo napisy są wsparciem w kanale dźwiękowym (zamiana mowy i dźwięków na tekst), typowo użytecznym dla osób niesłyszących. Dla niedowidzenia w tabeli wskazano czytnik ekranu, czyli technologię kompensującą ograniczony odbiór wzrokowy.
Twierdzenie "Osoby z niepełnosprawnością ruchową korzystają z napisów dla niesłyszących" również nie zgadza się z tabelą i miesza potrzeby użytkowników. Niepełnosprawność ruchowa dotyczy przede wszystkim sposobu wprowadzania danych i sterowania urządzeniem, więc wsparcie koncentruje się na klawiaturze, myszy, przełącznikach lub innych metodach sterowania.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: wzrok → czytniki/powiększenie; słuch → napisy/transkrypcje; ruch → alternatywne urządzenia wejścia (np. klawiatury dostosowane).
