KWALIFIKACJA CHM4 - TEST WIEDZY NR 5

PYTANIE NR 8.
Rozważ poniższą tabelę przedstawiającą wyniki analizy składu chemicznego próbki:
Element Stężenie (mg/L)
Wapń 200
Magnez 150
Żelazo 300
Miedź 50
Który z poniższych stwierdzeń jest prawdziwy na podstawie powyższych danych?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najwyższe stężenie wyznacza się przez porównanie wszystkich wartości w tabeli. Żelazo ma 300 mg/L, a pozostałe pierwiastki mają odpowiednio 200 mg/L (wapń), 150 mg/L (magnez) i 50 mg/L (miedź). Ponieważ 300 mg/L jest największe, prawdziwe jest stwierdzenie o żelazie.

Pełne wyjaśnienie:

W tabeli podano stężenia czterech pierwiastków w tych samych jednostkach (mg/L), więc można je bezpośrednio porównywać. Aby wskazać zdanie prawdziwe, należy odczytać wartości i sprawdzić, które stwierdzenie jest zgodne z liczbami.

  • "Stężenie żelaza jest najwyższe spośród wszystkich elementów." — z tabeli: żelazo = 300 mg/L, wapń = 200 mg/L, magnez = 150 mg/L, miedź = 50 mg/L. Liczba 300 jest największa w zestawie, więc to zdanie jest prawdziwe.
  • "Stężenie wapnia jest najniższe spośród wszystkich elementów." — to błąd, bo najniższa wartość to 50 mg/L dla miedzi, a nie 200 mg/L dla wapnia.
  • "Suma stężeń wapnia i miedzi jest większa niż stężenie żelaza." — suma wapnia i miedzi wynosi 200 + 50 = 250 mg/L. To mniej niż 300 mg/L dla żelaza, więc zdanie jest fałszywe.
  • "Stężenie miedzi jest wyższe niż stężenie wapnia." — miedź ma 50 mg/L, wapń 200 mg/L, więc 50 nie jest większe od 200; zdanie jest fałszywe.

W praktyce pracy technika analityka taka kontrola polega na szybkim wychwyceniu maksimum i minimum oraz sprawdzeniu prostych relacji liczbowych. Typową pułapką jest czytanie tylko jednego wiersza albo mylenie pojęć "najwyższe/najniższe" bez porównania wszystkich wartości w tabeli.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
mg/L to miligram na litr, czyli ile miligramów danej substancji przypada na 1 litr roztworu. To popularna jednostka stężenia masowego w analizie chemicznej, szczególnie w analizie wód i roztworów, bo pozwala łatwo porównywać zawartość składników.
Najpierw upewnij się, że wszystkie wartości są w tej samej jednostce (tu mg/L). Następnie porównaj liczby i wskaż maksimum (największą wartość). Pomaga prosta kontrola: "czy istnieje liczba większa od tej, którą uznałem za najwyższą?"
W typowych zadaniach jednokrotnego wyboru tylko jedna odpowiedź może być prawdziwa, aby wynik był jednoznaczny. Jeśli poprawne są dwie, zdający może wybrać "inną prawdziwą" opcję i zostać niesprawiedliwie oceniony. Dlatego dystraktory muszą być skonstruowane jako fałszywe.
Najczęściej myli się "najwyższe/najniższe" z porównaniem dwóch liczb, nie sprawdza wszystkich wierszy tabeli albo odczytuje wartości dla niewłaściwego pierwiastka. Zdarza się też pomijanie jednostek i porównywanie danych, które nie są bezpośrednio porównywalne.
Tak, o ile wszystkie wartości są podane w tej samej jednostce. Wystarczy znaleźć minimum (najmniejszą liczbę). W tym typie zadań warto porównać wszystkie cztery liczby "od najmniejszej do największej", bo to minimalizuje ryzyko przeoczenia.
Trzeba wykonać proste działanie arytmetyczne: dodać dwie wskazane wartości i dopiero wynik porównać z trzecią wartością. Kluczowe jest, aby dodawane wielkości były w tych samych jednostkach. Dopiero wtedy wniosek "suma jest większa/mniejsza" ma sens.
Porównania robi się m.in. przy analizie wody, ścieków lub roztworów technologicznych, aby wskazać składnik dominujący, wykryć zanieczyszczenie albo ocenić trend w kolejnych próbkach. To też etap wstępnej kontroli jakości danych przed interpretacją merytoryczną.
"Najniższe" to ekstremum globalne, więc nie wystarczy sprawdzić jednej pary liczb. Trzeba porównać dany wynik ze wszystkimi pozostałymi. Częsty błąd wynika z pośpiechu: ktoś widzi jedną małą liczbę i uznaje ją za minimum bez pełnej weryfikacji.
Najpierw przepisz w myślach dane do krótkiego szeregu (np. 50, 150, 200, 300) i przypisz do pierwiastków. Potem weryfikuj każde zdanie, wskazując konkretną liczbę z tabeli. Unikaj zgadywania "na brzmienie" — tu decydują liczby.
Nie, to zadanie sprawdza głównie interpretację wyniku: odczyt tabeli i porównanie wartości. Wiedza o metodach (np. spektrometria, miareczkowanie) może być potrzebna w innych pytaniach, ale tutaj kluczowe są podstawy pracy z danymi liczbowymi.
info

Około 70% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Najwyższe stężenie wyznacza się przez porównanie wszystkich wartości w tabeli."

Źródła:

  • Daniel C. Harris, "Quantitative Chemical Analysis", rozdziały dotyczące prezentacji danych i interpretacji wyników (tabele, porównywanie wartości), wydania akademickie (źródło podręcznikowe).
  • Douglas A. Skoog, F. James Holler, Stanley R. Crouch, "Principles of Instrumental Analysis", część dotycząca opracowania danych analitycznych i raportowania wyników (tabele, jednostki stężeń), wydania akademickie (źródło podręcznikowe).

Materiały:

  • Podręczniki do chemii analitycznej (rozdziały: prezentacja i interpretacja wyników)
  • Zestawy ćwiczeń z odczytu tabel, wykresów i porównań wartości w mg/L
  • Instrukcje laboratoryjne i przykładowe sprawozdania z analiz ilościowych (sekcja: tabela wyników i wnioski)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego