Aby wskazać element o największej objętości, trzeba dla każdego wiersza tabeli obliczyć objętość bryły o podanych wymiarach. Wymiary typu "10×20×30" interpretujemy jako trzy prostopadłe długości prostopadłościanu (np. długość, szerokość, wysokość). Wzór jest stały:
V = a · b · c
Obliczenia:
- Element A: V = 10 · 20 · 30 = 6000
- Element B: V = 5 · 10 · 15 = 750
- Element C: V = 20 · 40 · 60 = 48000
Porównujemy wyniki: 48000 jest największe, więc największą objętość ma element C.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Element A – mimo że ma większą objętość niż B, to jest wyraźnie mniejsza od C (6000 < 48000).
- Element B – ma najmniejsze wymiary, a po wymnożeniu daje najmniejszą objętość (750).
- Wszystkie elementy mają taką samą objętość – to typowa pomyłka przy pobieżnym patrzeniu na liczby; rzeczywiste iloczyny są różne.
Wskazówka egzaminacyjna: nie porównuj "na oko" pojedynczych wymiarów. Zawsze licz pełny iloczyn trzech wartości i dopiero wtedy porównuj wyniki.