W silniku elektrycznym prądu przemiennego (AC) uzwojenia stojana są elementem, którego podstawowym zadaniem jest wytworzenie pola magnetycznego. Po doprowadzeniu prądu do cewek stojana wytwarza się strumień magnetyczny w obwodzie magnetycznym maszyny. W wielu typach silników AC (np. wielofazowych) odpowiednie rozmieszczenie i zasilanie uzwojeń powoduje powstanie wirującego pola magnetycznego, które "ciągnie" lub "napędza" wirnik, co prowadzi do powstania momentu obrotowego.
Dlatego prawidłowa odpowiedź to: Generowanie magnetycznego pola stojana — bez tego pola silnik nie ma "czym" oddziaływać na wirnik, a w efekcie nie uzyska użytecznego momentu.
- Zmiana kierunku przepływu prądu — to nie jest główna rola cewek stojana. Zmianę kierunku prądu realizuje się zwykle przez sterowanie (np. układy energoelektroniczne) albo przez odpowiednie przełączanie faz, a nie przez sam fakt istnienia uzwojeń stojana. Uzwojenia są odbiornikiem zasilania, a nie "przełącznikiem kierunku".
- Chłodzenie silnika — chłodzenie realizują rozwiązania mechaniczne (wentylator, obieg powietrza, ciecz chłodząca, radiator, konstrukcja obudowy). Uzwojenia stojana mogą się nagrzewać i wymagają chłodzenia, ale nie służą do chłodzenia.
- Przesyłanie prądu do wirnika — w części silników prąd do wirnika doprowadza się przez pierścienie ślizgowe i szczotki (lub rozwiązania bezszczotkowe), ale to nie jest zadanie cewek stojana. W typowych silnikach indukcyjnych wirnik w ogóle nie wymaga bezpośredniego doprowadzenia prądu z zewnątrz, bo prądy w wirniku powstają na skutek indukcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "cewki/uzwojenia stojana", najczęściej kluczem jest "pole magnetyczne" (wytworzenie strumienia, pola wirującego). Funkcje typu chłodzenie czy zasilanie wirnika zwykle dotyczą innych elementów konstrukcji.
