Podłoże Sabourauda (SDA, agar dekstrozowy Sabourauda) jest klasycznym podłożem stosowanym w mikrobiologii do izolacji i hodowli grzybów, w tym drożdży i grzybów pleśniowych. W praktyce laboratoryjnej wybiera się je wtedy, gdy celem jest uzyskanie wzrostu mikroorganizmów grzybiczych z materiału badanego (np. z wymazów, zeskrobin, próbek środowiskowych) lub potwierdzenie obecności drożdży w hodowli.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "grzyby i drożdże"? Ponieważ SDA jest projektowane tak, by sprzyjać wzrostowi grzybów i jednocześnie ograniczać wzrost wielu bakterii. W wielu zastosowaniach do SDA dodaje się także antybiotyki (np. w wariantach selektywnych), aby jeszcze bardziej hamować bakterie, co dodatkowo zwiększa szansę izolacji grzybów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Bakterie tlenowe" – część bakterii tlenowych może rosnąć na różnych podłożach agarowych, ale SDA nie jest podłożem "dedykowanym" do ich optymalnej hodowli; zwykle wybiera się inne podłoża nieselektywne lub odpowiednio wzbogacone.
- "Bakterie beztlenowe" – ich hodowla wymaga przede wszystkim warunków beztlenowych i często podłoży dostosowanych do metabolizmu beztlenowców; samo zastosowanie SDA nie rozwiązuje kluczowego wymagania, jakim jest brak tlenu.
- "Bakterie Gram-dodatnie" – klasyfikacja Gram nie determinuje doboru SDA jako podłoża "najlepszego". Gram-dodatnie zwykle hoduje się na podłożach ogólnych (lub selektywnych dla danej grupy), a nie typowo na SDA.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nazwa podłoża kojarzona z mikologią, najczęściej szukana jest odpowiedź dotycząca grzybów/drożdży, a nie cech bakterii (tlenowość, beztlenowość, Gram).
