W zadaniu chodzi o przygotowanie roztworu roboczego o niższym stężeniu z koncentratu. Kluczowa zależność przy rozcieńczaniu to zachowanie ilości substancji czynnej: C1 · V1 = C2 · V2, gdzie C to stężenie, a V to objętość.
Przyjmijmy, że bierzemy 1 jednostkę objętości koncentratu 10% (np. 100 ml). W tej porcji znajduje się "10% substancji czynnej" w przeliczeniu na całą objętość porcji. Aby uzyskać roztwór 1%, ta sama ilość substancji czynnej musi znaleźć się w 10 razy większej objętości końcowej (ponieważ 10% → 1% to spadek stężenia 10-krotny).
Zatem jeśli V1 = 1 część koncentratu, to V2 (objętość końcowa) musi wynosić 10 części. Woda to różnica: 10 − 1 = 9 części. Stosunek objętości koncentratu do wody wynosi więc 1:9.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 1:10 daje łącznie 11 części roztworu końcowego, więc stężenie byłoby mniejsze niż 1% (zbyt duże rozcieńczenie).
- 10:1 oznacza niemal sam koncentrat z odrobiną wody, więc stężenie byłoby bliskie 10%, a nie 1% (odwrócenie proporcji).
- 9:1 również jest odwróceniem relacji (w praktyce to dużo koncentratu i mało wody), więc nie może dać 1%.
W praktyce dekontaminacji warto zawsze sprawdzić, czy proporcja ma sens: przy schodzeniu z 10% do 1% wody musi być znacznie więcej niż koncentratu, a wynik 1:9 spełnia ten warunek.
