Roboty ziemne to nie tylko "głęboki wykop", ale cały zestaw prac przygotowujących grunt pod element małej architektury: korytowanie, wykonanie wykopu, ułożenie podsypki, zagęszczenie, ewentualnie ukształtowanie i wyrównanie podłoża oraz odtworzenie nawierzchni. W praktyce zakres robót ziemnych zależy od sposobu posadowienia i masy elementu.
Dlaczego beton? Ławka wykonana z betonu (lub z ciężkich prefabrykatów betonowych) jest masywna i sztywna. Aby nie osiadała nierównomiernie i nie przechylała się, często wymaga stabilnego posadowienia: wykonania wykopu pod stopy/fundamenty albo pod płytę, przygotowania podbudowy i dokładnego wypoziomowania. To zazwyczaj oznacza największą ilość prac w gruncie w porównaniu z innymi materiałami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?
- Drewno – ławki drewniane są zwykle lżejsze; często mocuje się je do gotowych kotew, wkrętów gruntowych lub niewielkich punktowych podstaw. Zakres robót ziemnych może być mały, choć zależy od projektu.
- Metal – konstrukcje stalowe/aluminiowe również często kotwi się mechanicznie do podłoża lub do niewielkich stóp. Same elementy są zazwyczaj lżejsze niż betonowe prefabrykaty, więc częściej wystarczają płytsze prace.
- Plastik – elementy z tworzyw są z reguły najlżejsze; typowe jest mocowanie powierzchniowe albo punktowe. Zwykle nie ma potrzeby wykonywania rozbudowanych fundamentów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "największej ilości robót ziemnych", myśl o wariancie, który najczęściej wymusza wykonanie fundamentu lub głębszego przygotowania podłoża. W praktyce jest to najczęściej beton.
