W poligrafii (także w druku offsetowym) wybór papieru jest decyzją projektowo-technologiczną. Na efekt końcowy wpływają m.in. powierzchnia (matowa lub z połyskiem), chłonność, gładkość, odcień bieli, a także sztywność i odporność na ścieranie. To powoduje, że ten sam projekt może wymagać innego podłoża w zależności od priorytetu: maksymalnej czytelności, "premium" wyglądu zdjęć, trwałości okładki czy niskiego kosztu.
Poprawne jest stwierdzenie: "Wybór typu papieru zależy od projektu i oczekiwanego efektu końcowego." Oddaje ono zasadę praktyczną: najpierw określa się przeznaczenie wyrobu (np. ulotka promocyjna, katalog, instrukcja, okładka), a dopiero potem dobiera się parametry podłoża i wykończenie.
Pozostałe stwierdzenia są błędne, bo mają charakter absolutny. Teza, że papier błyszczący jest najlepszy dla wszystkich projektów, pomija sytuacje, w których połysk pogarsza czytelność tekstu (odblaski) lub nie pasuje do charakteru marki. Analogicznie, uznanie papieru matowego za najlepszy dla wszystkich projektów ignoruje prace, w których oczekuje się mocniejszego "efektu" barw i wrażenia nasycenia. Stwierdzenie, że papier kredowy jest jedynym typem do rozważenia, jest nieprawdziwe, bo w praktyce stosuje się wiele podłoży o różnych własnościach i przeznaczeniach, a wybór wynika z wymagań jakościowych i użytkowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się słowa "zawsze", "dla wszystkich", "jedyny", często są one sygnałem uogólnienia niezgodnego z praktyką produkcyjną. W zadaniach o doborze materiałów zwykle poprawna jest odpowiedź uwzględniająca kontekst projektu i wymagany efekt.
