Dlaczego poprawna jest "Analiza 5 sił Portera"?
To narzędzie ocenia atrakcyjność branży/rynku przez analizę struktury konkurencji i źródeł presji na marże. W kontekście wprowadzania nowego produktu pozwala oszacować, czy w danym sektorze da się osiągnąć satysfakcjonującą rentowność oraz jakie zagrożenia i bariery będą kluczowe.
Analiza obejmuje pięć obszarów:
- rywalizację wśród istniejących konkurentów,
- groźbę wejścia nowych konkurentów (bariery wejścia),
- zagrożenie ze strony produktów substytucyjnych,
- siłę przetargową dostawców,
- siłę przetargową nabywców.
Wynik takiej analizy daje syntetyczną odpowiedź na pytanie, czy sektor jest "atrakcyjny" (np. ma potencjał do generowania zysków) i co może ograniczać sukces nowego produktu.Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
"Analiza SWOT" porządkuje informacje o mocnych i słabych stronach oraz szansach i zagrożeniach. Jest bardzo użyteczna w planowaniu strategii, ale nie jest wyspecjalizowana w mierzeniu atrakcyjności branży; łączy perspektywę firmy i otoczenia, a wynik bywa zależny od subiektywnej listy czynników.
"Analiza PEST" (często rozszerzana do PESTEL) dotyczy makrootoczenia: czynników politycznych, ekonomicznych, społecznych i technologicznych. Pomaga zrozumieć trendy i ryzyka, ale nie opisuje wprost intensywności konkurencji w sektorze ani siły stron rynkowych tak precyzyjnie jak model Portera.
"Analiza BCG" to macierz portfelowa używana do zarządzania portfelem produktów/jednostek biznesowych. Wymaga danych o tempie wzrostu rynku i względnym udziale w rynku, a jej celem jest alokacja zasobów między "gwiazdy", "znaki zapytania", "dojne krowy" i "psy". Nie jest to podstawowe narzędzie do oceny atrakcyjności rynku dla nowego produktu na etapie wejścia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "atrakcyjności sektora/rynku" i presji konkurencyjnej, w pierwszej kolejności rozważ model Portera. Gdy chodzi o trendy makro – PEST; o dopasowanie firmy do sytuacji – SWOT; o portfel produktów – BCG.
