Ruch zginania stawu kolanowego polega na zmniejszeniu kąta między udem a podudziem. Głównymi wykonawcami tego ruchu są mięśnie przebiegające po tylnej stronie uda, czyli tzw. mięśnie kulszowo-goleniowe. Do tej grupy zalicza się m.in. mięsień dwugłowy uda, półścięgnisty oraz półbłoniasty. Ponieważ ich przebieg i przyczepy powodują pociąganie podudzia ku tyłowi, pełnią one funkcję zginaczy kolana.
Odpowiedź "dwugłowego uda, półbłoniastego i półścięgnistego" jest więc poprawna: wskazuje typowy zestaw agonistów zgięcia w stawie kolanowym.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "czworogłowego uda, półbłoniastego i półścięgnistego" miesza zginacze z głównym prostownikiem kolana. Mięsień czworogłowy uda (zwłaszcza poprzez więzadło rzepki) odpowiada przede wszystkim za prostowanie w stawie kolanowym, czyli działa antagonistycznie do zgięcia.
- "dwugłowego uda i głowy bocznej mięśnia czworogłowego uda" zawiera element antagonistyczny (głowa boczna czworogłowego). Dodatkowo pomija dwóch ważnych zginaczy: półścięgnisty i półbłoniasty, które standardowo współdziałają w zginaniu.
- "czworogłowego uda i brzuchatego łydki" jest nieprawidłowe, bo znów wskazuje czworogłowy jako zginacz, mimo że jego zasadniczą funkcją jest prostowanie. Mięsień brzuchaty łydki może wspomagać zgięcie kolana jako mięsień dwustawowy, ale sam nie stanowi podstawowej pary z czworogłowym do tego ruchu.
Dla praktyki masażysty: przy ograniczeniu zgięcia kolana lub dolegliwościach tylnej części uda warto rozważyć ocenę i pracę tkanek miękkich właśnie w obrębie dwugłowego uda, półścięgnistego i półbłoniastego, bo to one najczęściej odpowiadają za wzorzec zginania i typowe przeciążenia.