W pytaniu sprawdzana jest umiejętność powiązania oznaczeń PE100 i SDR11 z dopuszczalnym maksymalnym ciśnieniem roboczym w zastosowaniach gazowniczych.
PE100 oznacza klasę polietylenu o wyższej wytrzymałości długoterminowej niż np. PE80. Natomiast SDR (Standard Dimension Ratio) to stosunek średnicy zewnętrznej rury do grubości jej ścianki. Im niższe SDR, tym ścianka jest relatywnie grubsza, a rura może przenosić większe obciążenia ciśnieniowe. W praktyce oznacza to, że SDR jest kluczowym parametrem przy doborze rury do projektowanego ciśnienia sieci.
Odpowiedź "1,0 MPa" jest właściwa, ponieważ odpowiada typowemu ograniczeniu maksymalnego ciśnienia roboczego dla rur PE100 SDR11 w sieciach gazowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "0,5 MPa" – to wartość spotykana w części instalacji/sieci o niższych parametrach, ale nie odzwierciedla maksymalnej dopuszczalnej wartości dla PE100 SDR11; jest zbyt zachowawcza w kontekście pytania o maksimum.
- "0,1 MPa" – odpowiada bardzo niskim ciśnieniom (rzędu 1 bara) i zwykle dotyczy innych klas/warunków eksploatacyjnych; w pytaniu stanowi wyraźny dystraktor jednostkowo‑skalowy.
- "1,6 MPa" – jest wartością wyższą i może kusić skojarzeniem "PE100 = wysokie ciśnienie", jednak dla SDR11 przy przesyle gazu byłaby to wartość przekraczająca typowo przyjmowane ograniczenia maksymalnego ciśnienia roboczego.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się par "materiał + SDR" jako zestawów, a nie osobno. Na testach często rozpraszaczem jest albo zbyt mała wartość (0,1), albo "największa z listy" (1,6). Zwracaj też uwagę na jednostki: 1,0 MPa = 10 bar.