PE100 to polietylen o podwyższonej wytrzymałości, powszechnie stosowany w sieciach wodociągowych. Jako tworzywo termoplastyczne umożliwia wykonanie połączeń przez zgrzewanie, czyli uplastycznienie (podgrzanie) stref łączenia i ich trwałe zespolenie po dociśnięciu oraz schłodzeniu. W praktyce spotyka się głównie zgrzewanie doczołowe (łączenie końców rur) oraz elektrooporowe (kształtki z drutem oporowym).
Odpowiedź "zgrzewanie." jest właściwa, bo zapewnia jednorodne materiałowo złącze o wysokiej szczelności, odporności na korozję i trwałości wymaganej w eksploatacji sieci.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do PE100:
- "lutowanie." – dotyczy głównie metali (np. miedzi) i opiera się na spoiwie; PE nie lutuje się w typowym rozumieniu instalacyjnym.
- "gwintowanie." – wymaga nacinania gwintu na materiale; w rurach PE100 nie stosuje się gwintowania jako metody wykonywania trwałych złączy rurociągu (stosuje się inne typy złączek/mechanicznych połączeń, ale nie jest to gwintowanie rury jako standard).
- "zaprasowywanie." – kojarzone z systemami metalowymi lub wielowarstwowymi z kształtkami zaprasowywanymi; nie jest podstawową technologią łączenia rurociągów PE100 w sieciach wodociągowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw rozpoznaj materiał rury. Dla PE typowe jest zgrzewanie, dla miedzi lutowanie/zacisk, dla stali gwint/spawanie (zależnie od systemu).