"Rusztowanie zawieszane" rozpoznaje się po sposobie podparcia: nie jest ono klasycznie oparte na podłożu jak typowe rusztowania ramowe, lecz podwieszone na elementach nośnych (np. linach, cięgnach lub wciągarkach). Charakterystyczną cechą jest możliwość zmiany wysokości położenia pomostu roboczego, czyli przemieszczania w górę i w dół.
Opis: "Rusztowanie, które jest zawieszone na linach i może być przesuwane w górę i w dół." spełnia obie cechy definicyjne: podwieszenie oraz ruch pionowy. Dlatego właśnie ta odpowiedź odpowiada rusztowaniu zawieszanemu.
Pozostałe opisy dotyczą innych konstrukcji:
- Rusztowanie montowane na budynku i połączone z nim to typowe rusztowanie przyścienne (kotwione), stabilizowane połączeniami z elewacją. Kluczowe jest tu połączenie z budynkiem, a nie podwieszenie.
- Rusztowanie wolnostojące i niepołączone z budynkiem to konstrukcja samodzielna (np. wieża/układ stojakowy), której stateczność uzyskuje się przez odpowiednie posadowienie, stężenia i ewentualnie obciążenia balastowe, a nie przez zawieszenie na linach.
- "Żadne z powyższych" jest nieprawidłowe, bo w zestawie znajduje się opis jednoznacznie wskazujący rusztowanie zawieszane (podwieszone i przemieszczane pionowo).
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w treści słów-kluczy typu "zawieszone", "na linach", "wciągarka", "opuszczane/podnoszone". Jeżeli w opisie pojawia się kotwienie do ściany lub wolnostojąca stateczność, to zwykle nie będzie rusztowanie zawieszane.
