W tym typie zadania sprawdza się umiejętność czytania rysunku modelowego oraz poprawnego nazwania rozwiązań konstrukcyjnych kieszeni. W praktyce krawieckiej ma to duże znaczenie, bo od rodzaju kieszeni zależą: sposób przygotowania elementów, kolejność operacji, dobór wzmocnień oraz estetyka wykończenia.
Kieszeń nakładana (naszywana) jest rozpoznawalna po tym, że stanowi osobny element doszyty na wierzchu przodu lub tyłu spodni; na rysunku często widać jej obrys oraz ewentualne stębnowania. Kieszeń cięta ma wlot wykonany w materiale zasadniczym (otwór/wlot nie jest krawędzią szwu bocznego), a wykończenie realizuje się odszyciem, listwą lub podkrojem; na rysunku wskazuje na to linia wlotu i brak "dokładanego" worka na wierzchu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w typowym rozumieniu tych pojęć:
- "cięte i klinowe" – kieszeń klinowa ma charakterystyczny klin/boczną wstawkę konstrukcyjną; jeśli na rysunku nie widać takiej wstawki, wybór wynika zwykle z mylenia nazwy z potocznym "skośnym wlotem".
- "w szwie i nakładane" – kieszeń w szwie ma wlot w linii szwu (np. bocznego); na rysunku wlot "zlewa się" z linią łączenia elementów, a nie jest wycięciem w polu elementu. To częsta pułapka, gdy uczeń patrzy tylko na położenie wlotu, a nie na jego konstrukcję.
- "klinowe i z mieszkiem" – kieszeń z mieszkiem (faldą) ma dodatkową objętość z boku/dna; na rysunku zwykle widać poszerzenie lub zaznaczone fałdy. Brak tych cech wyklucza to rozpoznanie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj, czy kieszeń jest doszyta na wierzchu (nakładana), czy wlot jest częścią szwu (w szwie), czy stanowi osobne nacięcie w materiale (cięta). Dopiero potem rozważ warianty objętościowe (klin, mieszek).
