KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 1.
Rysunek przedstawia fragment rzutu i przekroju budynku. Zapis przedmiaru robót dla ścian działowych będzie następujący
Ilustracja przedstawia fragment rzutu i przekroju budynku, co jest związane z kwalifikacją zawodową technika robót
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przedmiar ścian działowych liczy się w m² w świetle.
Wysokość ściany z przekroju to 3,00 m, długość 5,00 m, a ścian są 3. Otwór drzwiowy 1,00×2,10 m (2,10 m²) odlicza się, natomiast okno 0,50×0,50 m (0,25 m²) – nie, bo nie przekracza 0,5 m².

Pełne wyjaśnienie:

W przedmiarze robót dla ścian działowych przyjmuje się zwykle powierzchnię w m² w świetle, czyli wynikającą z wymiarów dostępnych "między" elementami konstrukcyjnymi (np. między stropami), a nie z wysokości kondygnacji liczonej wraz z grubością stropu.

Z rysunku (rzut + przekrój) wynika, że mamy 3 identyczne odcinki ściany działowej. Dla jednego odcinka:

  • wysokość w świetle: 3,00 m,
  • długość w świetle: 5,00 m.

Powierzchnia brutto jednej ściany to: 3,00 × 5,00 = 15,00 m². Dla trzech takich ścian zapisuje się to jako 3 × (3,00 × 5,00).

Następnie stosuje się zasady odliczeń otworów. Otwór drzwiowy ma wymiary 1,00 × 2,10, czyli 2,10 m². Taki otwór jest na tyle duży, że należy go odjąć od powierzchni ściany (stąd składnik - 3 × (2,10 × 1,00)).

Otwór okienny ma wymiary 0,50 × 0,50, czyli 0,25 m². Zgodnie z przyjętą w praktyce kosztorysowej regułą KNR (próg 0,5 m²) otworów o powierzchni do 0,5 m² włącznie nie odlicza się, więc nie pojawia się on w zapisie.

Dlatego poprawny zapis przedmiaru to: 3 × (3,00 × 5,00) - 3 × (2,10 × 1,00).

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Zapisy z wysokością 3,30 m wynikają z pomylenia wysokości kondygnacji z wysokością w świetle ściany działowej. Z kolei wariant odliczający okno wprowadza nieprawidłowe "nadmierne" potrącenie, bo okno ma zbyt małą powierzchnię, aby je odliczać według zasady 0,5 m².

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Przedmiar robót to zestawienie ilości robót w określonych jednostkach miary. Dla ścian działowych najczęściej podaje się powierzchnię w m² w świetle, czyli z wymiarów rzeczywistej przegrody między stropami i ścianami, z uwzględnieniem zasad odliczeń otworów.
Najpierw odczytaj długość ściany z rzutu (w świetle) i wysokość z przekroju (w świetle). Potem policz pole: długość × wysokość. Jeśli ścian jest kilka identycznych, pomnóż przez ich liczbę. Na końcu uwzględnij odliczenia otworów zgodnie z zasadami KNR.
Wysokość w świetle to odległość między gotowymi powierzchniami (np. od posadzki do spodniej powierzchni stropu). Wysokość 3,30 m może obejmować elementy konstrukcyjne (np. grubość stropu), ale w przedmiarze powierzchni ściany działowej liczy się realną wysokość przegrody, czyli 3,00 m.
Najczęściej tak, ponieważ otwory drzwiowe mają zwykle powierzchnię większą niż próg stosowany w zasadach obmiaru. W tym zadaniu drzwi 1,00×2,10 m mają 2,10 m², więc należy je odjąć w zapisie przedmiaru. Zawsze jednak warto porównać pole otworu z progiem odliczeń.
Nie w tym przypadku. Okno 0,50×0,50 m ma pole 0,25 m². Zgodnie z regułą KNR przyjętą w zadaniu otworów o powierzchni do 0,5 m² włącznie nie odlicza się od powierzchni ściany działowej. Dlatego taki otwór nie powinien pojawić się jako potrącenie.
Policz pole otworu (szerokość × wysokość). Następnie porównaj wynik z 0,5 m². Jeśli pole jest większe niż 0,5 m², otwór zwykle się odlicza. Jeśli jest równe lub mniejsze niż 0,5 m², zgodnie z zasadą z KNR w tym typie robót otworu się nie odlicza.
Stosuje się mnożnik liczby elementów, np. 3 × (wysokość × długość). Taki zapis jest czytelny w kosztorysie i pokazuje, że elementy są powtarzalne. Potem analogicznie zapisuje się potrącenia, np. -3 × (wymiary otworu), jeśli w każdej ścianie jest ten sam otwór.
Najczęstsze pomyłki to: przyjęcie wysokości kondygnacji zamiast wysokości w świetle, odliczanie wszystkich otworów "z rozpędu" bez sprawdzenia progu 0,5 m² oraz pominięcie mnożnika (np. że ścian są trzy). Warto zawsze wypisać dane: długość, wysokość, liczba ścian i pola otworów.
To skrócony zapis przedmiaru, który oznacza: są trzy jednakowe ściany, a każda ma powierzchnię policzoną jako wysokość 3,00 m × długość 5,00 m. Najpierw liczy się pole jednej ściany, a potem mnoży przez liczbę powtórzeń, co ułatwia kontrolę i ogranicza błędy w sumowaniu.
Ćwicz odczyt wymiarów z rzutu i przekroju oraz rozróżnianie wymiarów "w świetle" od wymiarów konstrukcyjnych. Rób krótkie zadania na pola powierzchni i potrącenia otworów, szczególnie z progiem 0,5 m². Na egzaminie zapisuj po kolei: brutto, liczba ścian, potrącenia.
info

Statystycznie 36% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Przedmiar ścian działowych liczy się w m² w świetle.Wysokość ściany z przekroju to 3,00 m, długość 5,00 m, a ścian są 3."

Materiały:

  • Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) dotyczące robót murowych/wykończeniowych – zasady obmiaru i odliczeń
  • Podręczniki do kosztorysowania i przedmiarowania robót budowlanych (rozdziały: obmiar, przedmiar, zasady odliczeń otworów)
  • Ćwiczenia z czytania rysunku budowlanego: rzut i przekrój, wymiarowanie w świetle

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego