KWALIFIKACJA INF8 - CZERWIEC 2014

Rozpoznanie, jaki "nagłówek" pokazuje rysunek, opiera się na tym, jakie pola są typowe dla danej technologii oraz z jakiej warstwy pochodzą jednostki danych.

• Komórka ATM jest charakterystyczna, bo ATM przenosi dane w postaci komórek o stałej strukturze. Nagłówek ATM zawiera pola identyfikujące połączenie wirtualne, najczęściej opisywane jako VPI/VCI, oraz pole służące do kontroli poprawności nagłówka (HEC). Taki zestaw pól jest typowy dla ATM i służy przełączaniu komórek w sieci.
• Segment TCP należy do warstwy transportowej. W nagłówku TCP typowo występują m.in. port źródłowy i docelowy, numery sekwencji i potwierdzeń oraz bity sterujące (flagi). Jeżeli na schemacie widoczne są właśnie te elementy, wskazywałoby to na TCP, a nie na technologie transmisyjne typu ATM/SDH.
• Kontener SDH wiąże się z transportem synchronicznym (hierarchia cyfrowa). SDH opisuje sposób organizacji i multipleksacji strumieni w ramach struktur transportowych, a nie nagłówek "segmentu" w sensie TCP. Jeżeli rysunek pokazuje klasyczny układ pól kojarzonych z połączeniem wirtualnym, będzie to bardziej zgodne z ATM niż z SDH.
• Ramka HDLC jest protokołem warstwy łącza danych. Typowa ramka HDLC ma pola takie jak znacznik początku/końca, adres, sterowanie oraz kontrolę błędów (FCS). Jeśli schemat przedstawiałby taką sekwencję pól, wówczas pasowałby do HDLC, a nie do ATM.

W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest ćwiczenie rozpoznawania po unikalnych "sygnaturach" pól: porty i flagi kojarzą się z TCP, pola sterowania i FCS z HDLC, a identyfikatory ścieżek/kanałów wirtualnych oraz HEC z ATM. To pozwala poprawnie dopasować nazwę jednostki (komórka/segment/ramka) do technologii i warstwy.