W zadaniach z rozpoznawania surowców włókienniczych na podstawie obrazu mikroskopowego kluczowe jest wskazanie cech diagnostycznych powierzchni i kształtu włókna. Dla wełny (włókno białkowe pochodzenia zwierzęcego) najbardziej charakterystyczna jest łuskowata budowa powierzchni – na obrazie podłużnym widać zachodzące na siebie łuski kutykuli. Ta cecha odróżnia wełnę od wielu włókien roślinnych i chemicznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
Wskazówka egzaminacyjna: zamiast kierować się nazwą (np. "jedwab"), szukaj na zdjęciu konkretnej cechy: łuski = wełna, węzły/kolanka = len, gładkość i brak łusek = częściej jedwab naturalny, a regularność typowa dla włókien chemicznych = częściej wiskoza. Jeśli w zadaniu nie podano, czy to widok podłużny czy przekrój, najbezpieczniej oprzeć wybór na najbardziej unikalnej cesze widocznej na ilustracji.
To pytanie poprawnie rozwiązuje 49% zdających egzamin. trudne
W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wełnę rozpoznaje się w mikroskopie głównie po charakterystycznej, łuskowatej powierzchni włókna (kutykula).
Źródła:
Materiały:
Sprawdź odpowiedź
