KWALIFIKACJA TKO3 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 24.
Rysunek przedstawia oznakowanie wady
Ilustracja przedstawia fragment szyny kolejowej z oznaczeniem wady.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne oznakowanie wady ciągłej do wymiany rozpoznaje się po kolorze czerwonym (kwalifikacja do wymiany) oraz dwóch kreskach wyznaczających początek i koniec odcinka wady ciągłej. Litera W między kreskami wskazuje "wymiana" szyny, a nie obserwację.

Pełne wyjaśnienie:

Badania defektoskopowe szyn służą wykrywaniu wad wewnętrznych, których nie widać gołym okiem. Po wykryciu wady w terenie stosuje się ujednolicony system oznakowania, tak aby każdy pracownik utrzymania rozumiał, czy wada ma być tylko monitorowana, czy wymaga pilnej wymiany szyny.

Na rysunku widać dwie pionowe kreski na szyjce/stopce szyny oraz opis "kolor czerwony", a pomiędzy kreskami znajduje się litera W. Taki zestaw cech oznacza wadę ciągłą kwalifikującą szynę do wymiany:

  • Kolor czerwony – sygnał wady niebezpiecznej, traktowanej jako wymagającej wymiany, a nie tylko obserwacji.
  • Dwie kreski – wskazują początek i koniec odcinka wady, czyli wadę ciągłą (a nie punktową).
  • Litera W – skrót od "wymiana", czyli kwalifikacja do wymiany szyny.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • Warianty z dopiskiem "do obserwacji" nie pasują, bo obserwację oznacza się innym kodem (inną literą i barwą) niż "W" i czerwony.
  • Warianty "o długości <10 cm" odnoszą się do wady punktowej. Na rysunku jednak oznaczono odcinek (dwie kreski wyznaczające zasięg), więc nie jest to wada punktowa <10 cm.

W praktyce właściwa interpretacja oznakowania przyspiesza decyzje utrzymaniowe, ogranicza ryzyko pozostawienia niebezpiecznej wady w torze i ułatwia przekazanie informacji o miejscu oraz rodzaju uszkodzenia do właściwej komórki eksploatacji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Litera W w oznakowaniu wady na szynie oznacza "wymiana", czyli kwalifikację wady jako wymagającej wymiany szyny (a nie tylko obserwacji). W praktyce jest to sygnał dla służb utrzymaniowych, że wada ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa.
Wada ciągła jest oznaczana jako odcinek: stosuje się dwie kreski wyznaczające początek i koniec wadliwego fragmentu. Wada punktowa (krótka, np. <10 cm) bywa oznaczana pojedynczą kreską. Kluczowe jest więc patrzenie na liczbę kresek i to, czy wyznaczają zasięg.
Kolor czerwony jednoznacznie informuje, że wada ma kwalifikację do wymiany. W przeciwieństwie do barw stosowanych dla obserwacji, czerwony ma zwrócić uwagę na pilność działań utrzymaniowych. To ogranicza ryzyko pozostawienia niebezpiecznej wady w torze.
Dwie pionowe kreski oznaczają początek i koniec fragmentu szyny, na którym występuje wada, czyli wskazują zasięg wady ciągłej. To informacja praktyczna: pozwala zlokalizować odcinek przeznaczony do działań utrzymaniowych (np. wymiany) i nie mylić go z wadą punktową.
W praktyce wyróżnia się dwie podstawowe kategorie postępowania: do obserwacji (monitorowanie, kontrola w czasie) oraz do wymiany (działanie pilne). Oznakowanie w terenie ma wprost komunikować, do której kategorii należy wykryta wada, aby uniknąć błędnej interpretacji.
Próg <10 cm odnosi się do wady punktowej, czyli krótkiej. W oznakowaniu zwykle widać wtedy znak wskazujący pojedyncze miejsce. Jeżeli oznaczenie wyznacza odcinek (dwie kreski graniczne), interpretacja idzie w stronę wady ciągłej, a nie punktowej.
Najczęstsze pomyłki to: mylenie barwy (np. traktowanie czerwonego jak "ostrzeżenie do obserwacji"), ignorowanie liczby kresek (jedna vs dwie), oraz mylenie liter (O vs W). Pomaga zasada: czerwony = wymiana, a dwie kreski = odcinek.
Tak, o ile rysunek pokazuje elementy kodu: kolor oraz literę. Czerwony i litera W wskazują wymianę. Oznakowanie obserwacji stosuje inne oznaczenia (inna litera i barwa). W zadaniach egzaminacyjnych trzeba czytać kod jako całość, nie tylko jeden element.
W praktyce oznakowanie wykonuje się bezpośrednio na szynie, typowo na szyjce i stopce od strony środka toru, tak aby było widoczne i jednoznaczne w terenie. Najważniejsze jest, by znakowanie było czytelne i zgodne z przyjętym systemem, co ułatwia dalsze czynności utrzymaniowe.
Najlepiej uczyć się na przykładach: zestaw znaków dla wady punktowej i ciągłej oraz dla kwalifikacji obserwacja i wymiana. Trenuj rozpoznawanie po 3 cechach naraz: kolor, liczba kresek, litera. Na egzaminie to najszybsza droga do poprawnej odpowiedzi.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 42% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Poprawne oznakowanie wady ciągłej do wymiany rozpoznaje się po kolorze czerwonym (kwalifikacja do wymiany) oraz dwóch kreskach wyznaczających początek i koniec odcinka wady ciągłej."

Źródła:

  • Instrukcja Id-10 PKP PLK S.A. – § 6 pkt 4 oraz Załącznik nr 2 (system oznakowania wad szyn po badaniach defektoskopowych)

Materiały:

  • Instrukcja Id-10 PKP PLK S.A. – załączniki dotyczące znakowania wad szyn
  • Materiały dydaktyczne z diagnostyki i utrzymania nawierzchni kolejowej (dział: wady szyn i defektoskopia)
  • Zestawy przykładowych rysunków/zdjęć oznakowań wad stosowanych w praktyce utrzymaniowej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego