W tego typu zadaniu najpierw identyfikuje się rodzaj przewodu pokazany na rysunku, a dopiero potem dobiera nazwę złącza. Przy złączu BNC standardowo pracuje się z przewodem koncentrycznym, który po zdjęciu izolacji ma charakterystyczną budowę warstwową:
- żyła środkowa (przewodnik sygnałowy),
- dielektryk (izolacja wokół żyły),
- ekran (oplot i/lub folia), który po odgięciu/odsłonięciu łączy się z masą złącza,
- płaszcz zewnętrzny.
Tak przygotowany koniec kabla jest typowy dla zarabiania złączy koncentrycznych (m.in. BNC), gdzie ważne jest jednoczesne zapewnienie kontaktu żyły środkowej oraz ekranu.
Odpowiedź "RJ45" jest błędna, ponieważ RJ45 dotyczy okablowania sieciowego i telefonicznego opartego o skrętkę (kilka żył w parach). Końcówka skrętki po przygotowaniu wygląda inaczej: widoczne są oddzielne, cienkie żyły, a nie jedna żyła centralna i oplot.
Odpowiedź "HDMI" jest błędna, bo HDMI to złącze dla przewodów wielożyłowych (wiele torów sygnałowych, ekranowania i par), a nie pojedynczy tor koncentryczny przygotowany jak w kablu koncentrycznym. Sam sposób zdejmowania izolacji i liczba żył nie odpowiada typowemu przewodowi HDMI.
Odpowiedź "SCART" również nie pasuje: SCART to duże, wielopinowe złącze audio-wideo, które wymaga przewodu zawierającego wiele żył dla różnych sygnałów, a nie jednego przewodu z żyłą środkową i ekranem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz jedną żyłę w środku oraz oplot/ekran dookoła, myśl "koncentryk", a wśród popularnych złączy najczęściej będzie to BNC (lub inne koncentryczne). Dzięki temu unikasz zgadywania po samych nazwach.
