Pomiar bicia promieniowego wałka polega na sprawdzeniu, jak bardzo powierzchnia walcowa "ucieka" na boki podczas obrotu elementu. W praktyce wykonuje się go przez:
- ustalenie wałka (np. w kłach, w uchwycie lub na pryzmach),
- ustawienie końcówki pomiarowej czujnika zegarowego na powierzchni walcowej,
- obrót wałka i obserwację różnicy wskazań (maksimum–minimum).
Jeśli na rysunku czujnik dotyka bocznej powierzchni wałka i przewidziano obrót detalu, to jest to typowy schemat/stanowisko do pomiaru bicia promieniowego.
Odpowiedź "toczenie gwintu zewnętrznego" jest nieprawidłowa, ponieważ toczenie wymaga narzędzia skrawającego, posuwu i zwykle przedstawia się je w kontekście tokarki oraz noża do gwintów, a nie czujnika zegarowego służącego do odczytu odchyłek.
Odpowiedź "pomiar bicia osiowego wałka" opisuje inną wielkość. Bicie osiowe kontroluje się, gdy czujnik mierzy przemieszczenie wzdłuż osi (najczęściej na czole elementu lub na powierzchni prostopadłej do osi). Jeśli punkt pomiaru jest na pobocznicy, a nie na czole, to nie jest to bicie osiowe.
Odpowiedź "prostowanie wałka o małej średnicy" jest błędna, bo prostowanie wymaga przyłożenia siły (np. prasy, rolek, podpór i elementu naciskowego). Sam czujnik zegarowy może być używany pomocniczo do kontroli ugięcia/krzywizny, ale rysunek opisany jako typowy pomiar wskazań podczas obrotu odpowiada kontroli bicia, a nie operacji prostowania.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że bicie promieniowe wiąże się z pomiarem na pobocznicy (kierunek promieniowy), a bicie osiowe z pomiarem na czole (kierunek osiowy).
