W prefabrykacji żelbetowej sposób składowania jest silnie powiązany z geometrią i przeznaczeniem elementu. Płyty ścienne (ściany nośne lub osłonowe) to zwykle elementy o dużej wysokości i stosunkowo niewielkiej grubości, dlatego dla bezpieczeństwa oraz ograniczenia ugięć i wyszczerbień często składuje się je w pozycji zbliżonej do pionowej, na odpowiednich podkładach, z przekładkami i z zachowaniem stabilnego oparcia.
Odpowiedź "ściennych" jest poprawna, ponieważ taki układ składowania jest typowy dla elementów, które podczas odkładania muszą mieć zapewnioną stateczność i ochronę krawędzi. Ustawienie "na sztorc" (z właściwym podparciem) ułatwia też selekcję elementów i ich późniejsze podjęcie do montażu.
- Odpowiedź "stropowych" jest nieprawidłowa: płyty stropowe są z reguły projektowane do pracy w ułożeniu poziomym i często składuje się je poziomo w stosach, z przekładkami w liniach podparcia, aby nie powodować niepożądanych odkształceń.
- Odpowiedź "spocznikowych" jest nieprawidłowa: spoczniki (elementy klatek schodowych) mają charakterystyczny kształt i zwykle inne punkty podparcia; sposób składowania bywa specyficzny dla danego typu i nie jest tożsamy z typowym składowaniem płyt ściennych.
- Odpowiedź "dachowych" jest nieprawidłowa: elementy dachowe (np. płyty/panele dachowe) również najczęściej składuje się poziomo, warstwowo, z równomiernym przekazaniem ciężaru przez przekładki i z ograniczeniem skręcania.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: smukłe, wysokie elementy (typowe dla ścian) częściej wymagają składowania z naciskiem na stateczność i ochronę krawędzi, natomiast płyty pracujące w poziomie (strop/dach) częściej spotyka się w stosach poziomych. Na rysunkach zwracaj uwagę na pozycję elementu, liczbę i miejsca podkładów oraz obecność przekładek.
