Symbol przedstawia turbinę parową z trzema charakterystycznymi "drogami" pary: wlotem, upustem pośrednim i wylotem. Aby poprawnie nazwać typ turbiny, trzeba jednocześnie zinterpretować obecność upustu oraz warunek ciśnienia wylotowego względem atmosfery.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: upustowo-przeciwprężnej?
- Upust pośredni oznaczony parametrami pu, tu wskazuje, że część pary jest odbierana z turbiny pomiędzy wlotem a wylotem. To cecha turbin upustowych, stosowanych wtedy, gdy para ma zasilać proces technologiczny lub układ grzewczy.
- Wylot przeciwprężny opisany relacją pp > pa oznacza, że ciśnienie pary na wylocie jest wyższe od atmosferycznego. Taki warunek jest typowy dla turbin przeciwprężnych (w przeciwieństwie do kondensacyjnych, gdzie dąży się do ciśnienia poniżej atmosferycznego).
Połączenie tych dwóch informacji daje jednoznaczny wniosek: jest to turbina upustowo‑przeciwprężna (ma upust i jednocześnie pracuje z ciśnieniem wylotowym powyżej atmosferycznego).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- kondensacyjnej – turbina kondensacyjna pracuje na wylocie przy ciśnieniu poniżej atmosferycznego (pp < pa) i zwykle jest sprzężona ze skraplaczem. Warunek pp > pa temu przeczy.
- przeciwprężnej – sama turbina przeciwprężna ma wprawdzie pp > pa, ale nie musi mieć upustu pośredniego. Na rysunku upust (pu, tu) jest elementem kluczowym, więc odpowiedź pomija istotną cechę.
- upustowo kondensacyjnej – taka turbina ma upust, ale wylot prowadzi do kondensacji, czyli pp < pa. Tu wskazano przeciwnie: pp > pa.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy jest narysowany upust (odgałęzienie z pu, tu), a dopiero potem odczytaj relację pp do pa, bo to rozróżnia "kondensacyjną" od "przeciwprężnej".
