Określenie "system komorowy" odnosi się do sposobu prowadzenia robót eksploatacyjnych, w którym złoże wybiera się w komorach rozdzielonych filarami (pozostawionymi caliznami), które przenoszą obciążenia i stabilizują górotwór. Na schematach taki system ma zwykle postać regularnej siatki pól eksploatacyjnych: widoczne są przestrzenie komór oraz filary między nimi.
Odpowiedź "komorowy" jest właściwa, gdy rysunek przedstawia właśnie ten charakterystyczny układ komór i filarów, a nie jeden ciągły front urabiania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowych cech schematu systemu komorowego?
- "ubierkowy" – kojarzy się z prowadzeniem robót w krótkich odcinkach (ubierkach) i inną organizacją frontu urabiania; na schemacie oczekuje się raczej układu odcinków/ubierek niż wyraźnych komór oddzielonych filarami.
- "długimi zabierkami" – wskazuje na eksploatację o długim froncie (często ścianową), gdzie dominują długie odcinki urabiania i przesuwający się front. Schemat takiego rozwiązania zwykle akcentuje jedną długą ścianę, a nie siatkę komór.
- "przekątny schodowo-spągowy" – to określenie dotyczy specyficznego sposobu postępu robót (kierunek/stopniowanie, relacja do spągu), a nie klasycznego układu komór i filarów. Jeśli rysunek pokazuje regularne pola rozdzielone filarami, taka odpowiedź jest nieadekwatna.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu systemów wybierania najpierw odpowiedz sobie na pytanie, czy na schemacie widzisz filary pozostawione między wybranymi polami. Jeżeli tak, bardzo często będzie to wariant systemu komorowego (filarowo-komorowego). Jeśli natomiast dominuje jeden długi front, częściej chodzi o eksploatację ścianową (długie zabierki).
