Konstrukcję mebla rozpoznaje się po tym, które elementy są nośne i jak tworzą korpus. W konstrukcji stojakowej główną rolę pełnią pionowe słupki (stojaki) umieszczone w narożnikach. To one tworzą szkielet, do którego dołączone są poziome listwy (oskrzynie) oraz wypełnienia (np. płyciny lub elementy płytowe).
Na rysunku widać cztery pionowe słupki w narożach, które wystają ponad górną płaszczyznę i poniżej dolnej krawędzi mebla. Słupki są połączone poziomymi listwami u góry i u dołu, a przestrzenie pomiędzy nimi wypełniają płaskie elementy ścianek. Taki układ jest typowy dla konstrukcji stojakowej, ponieważ obciążenia przenoszone są przede wszystkim przez słupki narożne, a nie przez same ścianki korpusu.
Odpowiedź "kolumnowej" jest błędna, bo określenie "konstrukcja kolumnowa" nie jest standardowym terminem dla korpusów szafek; "kolumna" bywa kojarzona raczej z pojedynczą podporą (np. w stołach), a nie z czterema słupkami narożnymi tworzącymi szkielet.
Odpowiedź "wieńcowej" jest nieprawidłowa, ponieważ w konstrukcji wieńcowej (charakterystycznej dla rozwiązań skrzyniowych) akcent pada na układ wieńców i ścian korpusu, a nie na wyraźny, widoczny szkielet z narożnymi stojakami wystającymi poza obrys.
Odpowiedź "ramowej" również nie pasuje: konstrukcja ramowa opiera się na łączeniu ram jako zasadniczych zespołów, natomiast na rysunku kluczowe są narożne słupki (stojaki) i oskrzynie tworzące szkielet. W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać wskazówkę: jeśli widzisz cztery słupki w narożach, które "wychodzą" ponad/poniżej korpusu, to najczęściej konstrukcja stojakowa.
