Topologia rozszerzonej gwiazdy (nazywana też gwiazdą hierarchiczną) jest rozwinięciem klasycznej gwiazdy. W typowej gwieździe wszystkie urządzenia końcowe są podłączone do jednego węzła centralnego (np. przełącznika). W rozszerzonej wersji pojawia się więcej niż jeden poziom: do elementu centralnego podłączone są urządzenia pośrednie (np. przełączniki dostępowe), a dopiero do nich podłącza się hosty.
To właśnie ta wielopoziomowa, "drzewiasta" struktura odróżnia rozszerzoną gwiazdę od innych topologii. W praktyce LAN spotyka się ją bardzo często, bo odpowiada architekturze: przełącznik rdzeniowy/agregacyjny + przełączniki dostępowe w pomieszczeniach lub szafach dystrybucyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "pierścienia" — w pierścieniu połączenia tworzą zamkniętą pętlę, a każdy węzeł ma typowo dwóch sąsiadów. Schemat pierścienia nie ma wyraźnego centrum ani rozgałęzień w formie drzewa.
- "pełnej siatki" — pełna siatka oznacza, że każde urządzenie jest połączone z każdym innym. Na rysunku takiej topologii widać bardzo dużo połączeń krzyżowych, a liczba łączy rośnie gwałtownie wraz z liczbą węzłów.
- "magistrali" — magistrala opiera się na jednej wspólnej linii (kręgosłupie), do której dołączone są stacje. Charakterystyczny jest "jeden kabel" z odgałęzieniami, a nie hierarchiczne centrum z podłączonymi segmentami.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj odpowiedzi na pytanie, czy węzły końcowe łączą się bezpośrednio do jednego punktu (gwiazda), czy poprzez węzły pośrednie (rozszerzona gwiazda), czy też tworzą pętlę (pierścień), współdzielą jedną linię (magistrala) albo mają połączenia każdy-z-każdym (pełna siatka).
