W zadaniach z rozpoznawania turbin wiatrowych kluczowe jest odczytanie cech geometrycznych wirnika z rysunku oraz powiązanie ich z zasadą działania.
Savonius to turbina o osi pionowej (VAWT) i wirniku oporowym. Najbardziej charakterystyczne są łopaty o kształcie półcylindrów (często dwie), które w przekroju poprzecznym układają się w kształt przypominający literę "S". Taka budowa powoduje, że jedna strona wirnika stawia większy opór wiatrowi niż druga, co wytwarza moment obrotowy. Dzięki temu Savonius zwykle łatwiej "rusza" przy słabszym wietrze, ale ma ograniczoną sprawność w porównaniu z konstrukcjami nośnymi.
- Darrieus (tzw. "eggbeater") to również VAWT, ale działa głównie na zasadzie siły nośnej. Łopaty są smukłe i wygięte w charakterystyczny łuk, a nie półcylindryczne. Częstym błędem jest wybór Darrieusa tylko dlatego, że to znana turbina o osi pionowej.
- H-Darrieus (odmiana Darrieusa) ma łopaty prostsze, zwykle w układzie przypominającym literę "H" (łopaty pionowe połączone ramionami z wałem). Nadal są to łopaty nośne, a nie "kubkowe" półcylindry jak w Savoniusie.
- Turbina z dyfuzorem odnosi się do zastosowania kanału/obudowy (dyfuzora) zwiększającej prędkość przepływu przez wirnik. To cecha koncepcji zabudowy przepływu, a nie klasyczny typ wirnika Savonius/Darrieus; na rysunku oczekiwalibyśmy wyraźnej obudowy/kanału wokół wirnika.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy rysunek pokazuje łopaty oporowe (półcylindry, "kubki") czy łopaty nośne (smukłe profile). Dopiero potem wybieraj między Savonius/Darrieus/H-Darrieus.
