KWALIFIKACJA INF1 - CZERWIEC 2019

Przetwornik PCM służy do cyfryzacji sygnału analogowego (np. mowy). Kluczową cechą PCM jest to, że na wyjściu otrzymuje się ciąg bitów reprezentujący kolejne wartości sygnału w dyskretnych chwilach czasu.

Typowy tok przetwarzania w PCM obejmuje:

• Próbkowanie – pobieranie wartości sygnału w równych odstępach czasu (powstaje sygnał dyskretny w czasie).
• Kwantyzację – przypisanie każdej próbce jednej z ograniczonej liczby poziomów (sygnał staje się dyskretny także co do wartości).
• Kodowanie – zapis poziomu kwantyzacji jako słowa binarnego (np. kilka bitów na próbkę).

Jeśli rysunek przedstawia właśnie taki łańcuch bloków lub przebiegi: sygnał analogowy → próbki → poziomy kwantyzacji → strumień bitów, to poprawnym rozpoznaniem jest przetwornik PCM.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

• Konwerter DM (modulacja delta) nie koduje bezpośrednio wartości próbki wielobitowym słowem, tylko zwykle przesyła informację o zmianie (krok w górę/w dół). Schemat DM częściej pokazuje integrator/komparator i sprzężenie zwrotne, a nie klasyczne wielopoziomowe kwantyzowanie i kodowanie słowem binarnym.
• Modulator FM dotyczy modulacji analogowej, gdzie informacja jest przenoszona przez zmianę częstotliwości nośnej. Na rysunkach FM oczekuje się nośnej i jej odstrojenia częstotliwości, a nie etapów A/C i słów binarnych.
• Koder RZ (Return-to-Zero) jest kodem liniowym do reprezentacji bitów w torze transmisyjnym (kształt impulsów w czasie), a nie metodą zamiany sygnału analogowego na cyfrowy. RZ opisuje "jak wygląda bit na łączu", a PCM "jak powstają bity z sygnału".

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy rysunek pokazuje cyfryzację (próbkowanie/kwantyzacja/kodowanie), modulację (nośna i jej parametry) czy kod liniowy (kształt impulsów bitowych). To zwykle natychmiast zawęża wybór do jednej odpowiedzi.