U przeżuwaczy (np. bydła) żołądek jest wielokomorowy i składa się z: żwacza, czepca, ksiąg oraz trawieńca. Trzy pierwsze komory to przedżołądki (dominują w nich procesy mechaniczne i fermentacja mikrobiologiczna), natomiast trawieniec jest żołądkiem właściwym – gruczołowym, wydzielającym sok żołądkowy.
Na rysunku poprawne przyporządkowanie wynika głównie z kształtu i położenia komór:
- "(1) żwacz" – żwacz jest największą komorą, ma postać dużego worka i zajmuje znaczną część jamy brzusznej. Na schematach zwykle dominuje wielkością i jest położony bardziej doogonowo.
- "(2) trawieniec" – trawieniec jest wydłużony, leży brzusznie i stanowi końcowy odcinek żołądka, z którego treść przechodzi dalej do jelit. Jako żołądek gruczołowy odpowiada za trawienie enzymatyczne białek.
- "(3) czepiec" – czepiec jest mniejszą komorą położoną doczaszkowo, blisko ujścia przełyku; jego umiejscowienie "z przodu" jest dobrą wskazówką na schemacie.
- "(4) księgi" – księgi mają kształt bardziej kulisty/owalny i są położone między czepcem a trawieńcem; kojarzy się je z licznymi fałdami śluzówki ("karty księgi") oraz z wchłanianiem wody i elektrolitów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Każda z nich zamienia miejscami co najmniej dwie komory, ignorując typowe cechy topograficzne: żwacz nie bywa małą, doczaszkową strukturą; czepiec nie jest największym workiem; a trawieniec nie ma zwykle kształtu zwartej, kulistej komory jak księgi. Na egzaminie warto zapamiętać prosty schemat: największy worek = żwacz, "z przodu przy przełyku" = czepiec, kulista komora pośrodku = księgi, wydłużony gruczołowy odcinek brzuszny = trawieniec.
