Sączki membranowe to filtry, w których elementem filtrującym jest cienka membrana polimerowa o ściśle kontrolowanej porowatości. W praktyce spotyka się membrany wykonywane z tworzyw sztucznych, a jednym z klasycznych i bardzo częstych materiałów są estry celulozy. Taka konstrukcja sprzyja filtracji głównie "na powierzchni" membrany, czyli zatrzymywaniu cząstek na jej powierzchni i w otworach o zdefiniowanym rozmiarze.
Odpowiedź "ze sprasowanych ziaren sproszkowanej glinki lub ziemi okrzemkowej" opisuje materiały charakterystyczne dla filtrów wgłębnych (warstwa porowata, w której cząstki są zatrzymywane w całej objętości złoża), a nie dla typowej membrany polimerowej. Takie materiały bywają używane do klarowania i wstępnego oczyszczania, ale nie są klasycznym wykonaniem sączka membranowego.
Odpowiedź "ze spilśnionych włókien celulozy" odnosi się do papierów/sączków włóknistych, również zaliczanych do filtracji wgłębnej. To częsty obszar pomyłek, bo słowo "celuloza" pojawia się zarówno przy papierze filtracyjnym, jak i przy estrach celulozy w membranach. Różnica polega na tym, że w membranach mamy materiał polimerowy tworzący cienką warstwę o kontrolowanych porach, a w sączkach włóknistych – splątane włókna stanowiące grubsze medium filtrujące.
Odpowiedź "ze spieków szklanych" dotyczy filtrów spiekanych (np. lejków ze spiekiem), stosowanych w laboratoriach do filtracji, jednak nie jest to typowa konstrukcja sączka membranowego (wymiennej membrany z tworzywa). Spiek ma inną budowę, inną mechanikę zatrzymywania cząstek i zwykle inne zastosowania praktyczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada "membranowe", myśl o cienkiej membranie polimerowej (tworzywo, kontrolowana porowatość). Jeśli pojawiają się "włókna", "ziemia okrzemkowa" lub "złoże" – to zwykle filtry wgłębne.
