"Sadzenie w szparę" to technika, w której nie wykonuje się typowego dołka ani jamki, lecz tworzy się w glebie wąską szczelinę (szparę), do której wprowadza się system korzeniowy sadzonki, a następnie dociska glebę tak, aby korzenie miały dobry kontakt z podłożem. W praktyce wymaga to narzędzia, które pozwala szybko wykonać szczelinę oraz zamknąć ją po umieszczeniu sadzonki.
Dlatego właściwym narzędziem jest kostur – jest on przeznaczony do wykonywania szpar i sprawnego sadzenia sadzonek w warunkach, gdzie nie stosuje się kopania dołków (np. przy określonym przygotowaniu gleby lub organizacji pracy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Motyka służy głównie do spulchniania, odchwaszczania i formowania niewielkich zagłębień, ale nie jest typowym narzędziem do wykonania wąskiej szpary i jej domknięcia w sposób charakterystyczny dla tej metody.
- Szpadel i łopata są narzędziami właściwymi raczej dla technik wymagających wykonania dołka/jamki lub przerzucania większej ilości gleby. Ich użycie prowadzi do innej techniki sadzenia niż "w szparę".
W zadaniach egzaminacyjnych warto kojarzyć nazwę metody z tym, jaką czynność wykonuje się w glebie: "szpara" → szczelina → narzędzie do robienia szczelin i dociskania, czyli kostur. To pomaga uniknąć mylenia z sadzeniem w dołek, gdzie naturalnie nasuwają się łopata lub szpadel.
