Schemat blokowy spektrofotometru zwykle pokazuje tor optyczny i tor sygnałowy. Najczęściej występują bloki: źródło promieniowania (lampa), następnie element wybierający długość fali (filtr lub monochromator), dalej komora próbki/kuweta, potem detektor (np. fotodioda lub fotopowielacz) i na końcu układ wzmacniania/odczytu, który przelicza sygnał na transmitancję albo absorbancję.
Odpowiedź "spektrofotometr" jest właściwa, gdy na schemacie widać właśnie ten ciąg: selekcja długości fali + przejście wiązki przez próbkę + detekcja natężenia promieniowania. To jest charakterystyczne dla pomiaru absorbancji w funkcji długości fali (UV-Vis) lub w podczerwieni (w uproszczeniu, jako idea układu blokowego).
- "Pirometr" dotyczy bezkontaktowego pomiaru temperatury na podstawie promieniowania cieplnego. W typowym schemacie pojawiają się elementy celowania/układu optycznego, przetwornik i przeliczenie na temperaturę, ale zwykle nie ma układu: monochromator → kuweta z próbką.
- "Spektrometr mas" wymaga etapów typowych dla analizy mas: jonizacja próbki, analizator mas (np. kwadrupol, TOF) i detektor jonów, a także próżnia. To zupełnie inna architektura niż prosty tor optyczny przez kuwetę.
- "Chromatograf cieczowy" rozpoznaje się po blokach: zbiorniki eluentu, odgazowywanie, pompa, dozownik, kolumna, detektor (np. UV) i system akwizycji. Kluczowa jest kolumna i przepływ fazy ruchomej, czego nie ma w typowym schemacie spektrofotometru.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na schemacie elementu, który selekcjonuje długość fali (filtr/monochromator) oraz miejsca przejścia wiązki przez próbkę (kuweta). Jeśli te dwa bloki są obecne, bardzo często chodzi o spektrofotometr.
